Za nim otworzyły się drzwi z moskitierą. Aurora wyszła, spojrzała na mnie, potem na moje dzieci, a jej wyraz twarzy szybko zmienił się z konsternacji w coś bliższego przerażeniu.
„Claire” – powiedziała. „Myślałam, że wiedziałaś, że Avą i ja przyjechaliśmy. Linda powiedziała mi o twoim telefonie”.
„Wiedziałam, że Nathan ma przeszłość” – powiedziałam. „Nie wiedziałam, że moje dzieci są pomijane w jego teraźniejszości”.
„Myślałam, że szanuję twoje granice” – powiedziała Aurora.
„Nigdy tego nie zrobiłem.”
„Przepraszam”. Potem odwróciła się w stronę domu. „Avo” – zawołała łagodnie. „Chodź tu, kochanie”.
Ava pojawiła się za nią, zdezorientowana i wyraźnie zawstydzona. To nie była wina Avy. Nigdy wcześniej to nie była wina Avy. Spojrzałem na Aurorę. „Nie chcę, żeby nasze dzieci ponosiły odpowiedzialność za kłamstwa ojca”.
Aurora skinęła głową. „Ja też nie.”
Część siódma: Wewnątrz
Linda się wyprostowała. „Nathan jest w środku. Kolacja właśnie się zaczęła”. Spojrzałem na Sophie i Caleba. „Możecie tu poczekać, jeśli chcecie”.
Sophie pokręciła głową. „Nie. Chcę usłyszeć, jak on to mówi”.
Caleb podszedł bliżej. „Zostanę z tobą”. Wziąłem go za rękę. Potem weszliśmy razem do środka.
Nathan siedział na czele stołu, śmiejąc się z żartu siostry. Wtedy mnie zobaczył. Jego uśmiech zniknął całkowicie.
„Claire?”
Weszłam z dziećmi po obu stronach. Linda szła tuż za mną. Aurora stała przy drzwiach z Avą, jedną ręką mocno obejmując ramię córki.
„Pominąłeś kilka szczegółów dotyczących tradycji rodzinnej” – powiedziałem.
Nathan odsunął krzesło. „To nie jest na to czas, Claire.”
„To była twoja odpowiedź przez lata.”
Jego wzrok ostro padł na Lindę. „Mamo, co zrobiłaś?”
Linda stanęła obok mnie. „Powiedziałem jej prawdę”.
Twarz Nathana stwardniała. „Nie miałeś prawa”.
„Nie, prawda?” – zapytałem. „Powiedziałeś mi, że twoja rodzina nas nie zaprosiła. Powiedziałeś im, że odmówiłem przyjazdu. Powiedziałeś wszystkim, co najmniej najmniej winne”.
Nathan uniósł obie ręce. „Starałem się zachować spokój”.
„Nie” – powiedziałem. „Po prostu chciałeś, żeby wszystko było po twojemu”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
