„Baw się dobrze.”
Mark mrugnął.
“Naprawdę?”
„Naprawdę. Idź.”
Uśmiechnął się i czule ścisnął moje ramię.
Nic nie poczułem.
Ośrodek był piękny.
Wszędzie rosły palmy, w holu unosił się zapach kokosa, a dla dzieci przygotowano powitalne drinki w plastikowych kubeczkach w kształcie ananasa.
Dzieci były zachwycone.
Mark natychmiast rzucił się na łóżko king-size, nadal mając na sobie buty.
„Boże, tego mi było trzeba”.
Rozpakowałem nasze walizki.
Oczywiście, że tak.
Tej nocy, kiedy dzieci już poszły spać, siedziałam z wydrukowanym planem podróży na kolanach.
Wycieczka z delfinami.
Rodzinna kolacja z owocami morza.
Rejs łodzią o zachodzie słońca.
Wszystko, co zaplanowałem dla pięciu osób.
Mark już chrapał obok mnie.
Cicho zamknąłem segregator.
Następnego ranka Mark pocałował dzieci, gdy spały, wziął swoją torbę podróżną i kluczyki do wynajętego samochodu.
Wrócę w czwartek. Baw się dobrze, kochanie.
“Ty też.”
Zawahał się przy drzwiach, jakby chciał powiedzieć coś znaczącego.
Nie, nie zrobił tego.
Drzwi zamknęły się za nim.
Wyszedłem na balkon i patrzyłem, jak znika jego samochód.
Potem wyjąłem telefon.
Przez chwilę rozważałem zadzwonienie do mojej siostry Lindy.
Zawsze zwracałam się do niej, gdy potrzebowałam wsparcia.
Ale tym razem nie potrzebowałem zapewnień.
Musiałem podjąć decyzję.
Trzy lata wcześniej zobaczyłem w magazynie podróżniczym mały ośrodek wczasowy na Florydzie Keys.
Domki pastelowe.
Turkusowa woda.
Drewniane doki.
Ciche plaże.
Wspomniałem o tym Markowi dwa razy.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
