***
Sean nie tracił czasu.
Dwa dni później stał w naszej sypialni, trzymając w ręku niebieską koszulę i czarny sweter.
“Jaki?”
Sean nie tracił czasu.
“Po co?”
„Moja randka. No dalej, Tay. Zawsze miałaś lepszy gust.”
Chciał, żeby żona pomogła mu się ubrać dla innej kobiety.
„Chciałeś wolności, Sean. Wybierz koszulę.”
Miał na sobie coś niebieskiego.
“Zawsze miałeś lepszy gust.”
Wrócił do domu po północy pachnąc kwiatowymi perfumami.
Nadal nie spałem, siedząc na kanapie i czytając ten sam akapit po raz szósty.
“Jeszcze nie śpisz.”
„Wygląda na to, prawda?”
Zesztywniał, jakby spodziewał się walki.
“Dobrze się bawiłeś?”
“Jeszcze nie śpisz.”
“Tak.”
“Dobry.”
Zamknąłem książkę i wstałem.
“To wszystko?”
„Dlaczego? Dostałeś to, o co prosiłeś.”
Nie miał odpowiedzi.
“To wszystko?”
Poszedłem na górę.
***
Następnego wieczoru wzięłam torebkę.
Sean podniósł wzrok znad telefonu.
“Dokąd idziesz?”
“Kolacja.”
“Z kim?”
“Lucy.”
“Dokąd idziesz?”
Jego młodsza siostra mieszkała w pobliżu i potrafiła mnie rozśmieszyć, nawet gdy nie miałem na to ochoty.
Ramiona Seana natychmiast się rozluźniły.
„Myślałeś, że idę na randkę?”
“NIE.”
Jego odpowiedź nadeszła zbyt szybko.
Wtedy zrozumiałem, jakiego rozwiązania Sean naprawdę chciał.
„Myślałeś, że idę na randkę?”
Mógł być wolny.
Miałem pozostać przewidywalny.
***
Więc przestałem być przewidywalny.
Wróciłam na zajęcia z ceramiki, które porzuciłam kilka lat wcześniej, bo soboty zawsze wydawały mi się zbyt pracowite.
Wypiłem kawę sam, nie sprawdzając godziny.
Mógł być wolny.
Małe rzeczy nagle wydawały się ogromne.
Pewnego wieczoru Sean wszedł do kuchni.
Co na obiad?
Otworzyłem lodówkę.
“Resztki.”
Spojrzał na mnie.
Co na obiad?
„Co? Znajdziesz mikrofalówkę, prawda?”
Przez lata traktowałem każdą pustą przestrzeń jak swoją, żeby ją wypełnić. Sean zaczął zauważać, kiedy przestaję.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
