Po latach walki o założenie rodziny myślałam, że ciąża w końcu da mi i mężowi coś nowego do wspólnego przeżycia. Zamiast tego, jedna chwila obnażyła miesiące sekretów. Im głębiej się wpatrywałam, tym bardziej uświadamiałam sobie, że Nolan zdradzał fragmenty naszej przyszłości, nawet mnie o to nie pytając.
Doktor Howard przestał poruszać głowicą ultrasonograficzną.
Przez jedną straszną chwilę myślałem, że zauważyła coś niepokojącego u dziecka.
Potem spojrzała na mojego męża.
„Zaczekaj… czy nie byłeś w moim biurze zaledwie dwa dni temu?”
Nolan zamarł z jedną ręką wciąż owiniętą wokół klamki drzwi.
Spojrzałam na niego.
„Zaczekaj… czy nie byłeś w moim biurze zaledwie dwa dni temu?”
Wpatrywał się w doktora Howarda.
Potem dodał zbyt szybko: „Pomyliłeś mnie z kimś innym”.
Wyraz twarzy doktora Howarda uległ zmianie.
„Przepraszam. Możliwe.”
Ale rozpoznałem głos Nolana, kiedy chciał, żeby pytanie zniknęło, zanim jeszcze zadałem właściwe.
“Pomyliłeś mnie z kimś innym.”
“Nolan.”
Spojrzał na mnie.
„Dlaczego miałaby cię rozpoznać?”
„Ayla, musimy jakoś przetrwać to spotkanie”.
Wtedy poczułem ucisk w żołądku.
Nie dlatego, że myślałam, że z dzieckiem jest coś nie tak.
„Dlaczego miałaby cię rozpoznać?”
Bo nagle zrozumiałem, że coś jest z nami nie tak.
***
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
