W siódmym miesiącu noszenie bliźniaków wydawało mi się, jakbym nosiła cały dom na plecach.
Trevor pomógł mi, gdy go o to poprosiłam, ale jego życie tak naprawdę się nie zmieniło.
Golf w soboty.
Koszykówka w środy.
Późne kolacje ze znajomymi.
Tymczasem cały mój świat skurczył się do wizyt u lekarza, opuchniętych kostek i liczenia małych kopniaków.
Trevor pomógł mi, gdy go o to poprosiłam, ale jego życie tak naprawdę się nie zmieniło.
W 36. tygodniu ciąży mój ginekolog w ciszy studiował USG, zanim zwrócił się w naszą stronę.
“Dziewczyny wyglądają wspaniale.”
Uśmiechnąłem się.
Potem kontynuował: „Ale Dziecko B nadal jest ułożone pośladkowo”.
Wyjaśnił mi wszystko dokładnie.
Planowane cesarskie cięcie.
Powrót do zdrowia zajmie kilka tygodni.
Zakaz podnoszenia.
Zakaz prowadzenia pojazdu.
Zakaz wchodzenia po schodach, chyba że jest to absolutnie konieczne.
Powrót do zdrowia zajmie kilka tygodni.
Potem spojrzał prosto na Trevora. „Będzie potrzebowała dużo pomocy”.
Trevor natychmiast skinął głową.
“Mam ją, doktorze.”
Lekarz uśmiechnął się. „Dobrze”.
W końcu się zrelaksowałem.
Aż pewnego dnia Trevor wszedł do kuchni, niosąc telefon, i miał na twarzy największy uśmiech, jaki widziałem od wielu tygodni.
„Będzie potrzebowała mnóstwa pomocy”.
“Nigdy nie zgadniesz, co się stało, Kats!”
“Co?”
„Chłopaki w końcu zarezerwowali wycieczkę na plażę”.
Spojrzałam na niego.
“Jaka wycieczka na plażę?”
„Ten, o którym rozmawialiśmy od zawsze”. Uniósł e-mail z potwierdzeniem. „Pięć dni”.
„Chłopaki w końcu zarezerwowali wycieczkę na plażę”.
“Trevor…”
„Pięć dni na plaży” – uśmiechnął się szeroko. „Ostatnie wakacje, zanim życie stanie się szalone”.
Szczerze mówiąc, myślałem, że żartuje. Potem zdałem sobie sprawę, że już sprawdza loty.
Spojrzałam na swój brzuch. Potem znów na niego.
„Moje cesarskie cięcie odbędzie się za cztery dni”.
“Ja wiem.”
„Ledwo chodzę” – mruknęłam. „Lekarz dosłownie przed chwilą powiedział ci, że będę potrzebować pomocy”.
„Moje cesarskie cięcie odbędzie się za cztery dni”.
„Wrócę przed operacją, Kats” – powiedział. „Mój samolot ląduje poprzedniej nocy”.
“Będziesz wyczerpany.”
„Dam sobie radę. Poza tym naprawdę potrzebuję tej przerwy”.
Nie mogłem uwierzyć, że prowadzimy tę rozmowę.
„Przerwa od czego?”
„Wiesz…” Trevor wskazał na mój brzuch. „…co cię czeka”.
Nie odpowiedziałem.
Ponieważ dla mnie… „to, co miało nadejść”, miało właśnie nastąpić.
„Dam sobie radę. Poza tym naprawdę potrzebuję tej przerwy”.
Już wcześniej budziłam się co dwie godziny, żeby złapać oddech.
Panicznie boję się czekającej mnie operacji.
Martwię się, że będę nosić w sobie dwójkę noworodków z nowym nacięciem.
I żył dokładnie takim życiem, od którego potrzebował wakacji.
„Nie rozumiem, dlaczego robisz z tego taką aferę” – dodał Trevor. „Wrócę, zanim cokolwiek się wydarzy. Zadzwoń do mamy, jeśli jesteś taka samotna”.
Pocałował mnie w czoło.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
