„Naprawdę wciąż jesteś sama, Valeria? Myślałam, że pięć lat wystarczy, żebym się otrząsnęła po stracie mnie.”

Waleria podniosła wzrok znad książki, a atmosfera w kabinie pierwszej klasy zdawała się gęstnieć.

Obok niej stał Alejandro Montes de Oca — jej były mąż, bogaty biznesmen zajmujący się energią słoneczną, którego nazwisko otwierało drzwi do różnych miejsc w Meksyku.

Ale Waleria nie widziała milionera.

Zobaczyła mężczyznę, który wolał plotki od prawdy.

Stewardesa sprawdziła jego bilet.

„Panie Montes de Oca, to pańskie miejsce.”

Oczywiście, że to było puste miejsce obok jej miejsca.

Alejandro uśmiechnął się blado. „Wygląda na to, że będziemy mieli czas, żeby porozmawiać”.

Waleria zamknęła książkę. „Skończyliśmy rozmawiać pięć lat temu”.

„Nie” – powiedział. „Wyszłaś bez wyjaśnienia”.

Jej palce zacisnęły się na okładce.

Znów to samo – stare oskarżenie.

Lata wcześniej byli idealną parą. Alejandro zbudował swoją firmę od zera, a Valeria, inżynierka, pomogła zaprojektować technologię, która przyniosła jej sławę. Ale wraz z sukcesem pojawiły się duma, status i nieustanna trucizna matki.

Pewnej deszczowej nocy Alejandro znalazł na telefonie Valerii wiadomości od doktora Emiliano Vargasa.

„Powiedziałeś mu już?”

„Ma prawo wiedzieć”.

Zamiast słuchać, Alejandro oskarżył ją o zdradę.

Waleria błagała go, żeby usiadł i wysłuchał prawdy.

Odmówił.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!