Część siódma: Notatnik pod krzesłem
Trzecia sobota należała do Noaha. Dom pana Vance’a wydawał się dziwny bez niego. W liście było tylko: Mój dom. Krzesło na ganku.
Noah siedział na wyblakłym drewnianym krześle. Na początku nic się nie działo. Spojrzał na mnie. „To jest niezręczne”.
„Sprawdź pod spodem.”
Pochylił się i pomacał ramę. Jego palce dotknęły taśmy. Pod siedzeniem wisiał mały, czarny notes. Prawie na każdej stronie widniała data.
„Chłopak przyszedł o 8:10. Za gorąco dzisiaj. Powiedziałem mu, żeby wyszedł wcześniej. Zignorował mnie”. Noah się roześmiał. Kolejna strona: „Deszcz. Myślałem, że nie przyjdzie. Przyszedł”. Czytał dalej. „Teraz jadę. Parkuje za blisko mojej skrzynki pocztowej”.
„Nie zrobiłem tego.”
„Oczywiście, że tak” – powiedziałem.
Czytał dalej. „Egzaminy w tym tygodniu. Wygląda na zmęczonego”. „Za miesiąc matura. Mam nadzieję, że dostanie się tam, gdzie chce”. „Wydawał się dziś zdenerwowany. Nie pytałem. Może powinienem był”.
Noah przestał się uśmiechać. Były tam wpisy z czterech lat. Cztery lata, odkąd pan Vance go zauważył. Na końcu jedna linijka była podkreślona.
„Muszę mu właściwie podziękować.”
Noe zamknął książkę. „On wiedział o tym wszystkim?”
Jego głos był cichy. „Myślałem, że ledwo mnie zauważa”.
Aaron i Claire przyszli później. Noah pokazał im zeszyt. Aaron przeczytał kilka stron w milczeniu, po czym przerwał. „Co?” Oddał go. „Chłopak przypomina mi Aarona w jego wieku. Cichy. Uparty. Lepiej radzi sobie z rękami niż z słowami”.
Aaron odwrócił wzrok. Przez dłuższą chwilę nikt się nie odzywał. W końcu powiedział: „Tata tak o mnie mówił”.
Claire dotknęła jego ramienia. Aaron otarł oczy. „Pamiętał”.
Część ósma: Hortensja
Sobota. Czwarta nadeszła. Noah, Aaron i Claire otworzyli razem ostatnią kopertę. W liście znajdowała się jedna instrukcja: Mój ogród. Godzina dziewiąta. Przynieś coś do zasadzenia.
Kiedy przeszliśmy przez ulicę, trawnik był już skoszony. Firma ogrodnicza przygotowała działkę do sprzedaży. Noah zatrzymał się na krawężniku. Przez cztery lata zawsze przechodził przez tę ulicę, mając przed sobą pracę. Teraz nic nie było.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
