Mój sąsiad rozbił zraszacze trawnikowe kijem golfowym, bo „woda zalewała jego nowy samochód” – nie zadzwoniłem na policję, ale wymyśliłem coś lepszego, żeby dać mu nauczkę

Potem dźgnął mnie kijem.

„Twoje zraszacze pryskają na mój podjazd.”

„Nie obchodzi mnie to. Mam nowy samochód i nie zamierzam tego tolerować”.

Wpatrywałem się w połamane kawałki rozrzucone na mokrej trawie.

Dwa miesiące oszczędzania.

Dwa miesiące pomijania małych rzeczy, żeby moje dzieci miały zielony ogródek, po którym mogłyby biegać.

„Nie miałeś prawa tego zrobić” – powiedziałem. „To moja własność”.

“Nie obchodzi mnie to.”

„Twoja nieruchomość rujnuje moją. To nie pierwszy raz. Jeśli nie potrafisz kontrolować swoich zraszaczy, to ich nie potrzebujesz”.

Odwrócił się i poszedł w kierunku swojego domu.

Gwizdał jak ktoś, kto właśnie skończył kosić trawę.

Stałem tam i poczułem, że coś we mnie w końcu pękło.

Paweł źle ocenił sytuację.

Poczułem, że coś we mnie w końcu pękło.

Rozbijając te zraszacze, w końcu zyskałem coś, czego nigdy wcześniej nie miałem.

Dowód.

Widzisz, Paweł zawsze taki był.

Pewnego razu wszedł na mój trawnik i ukradł moje doniczki z kwiatami, bo uznał, że są brzydkie.

Tego wieczoru znalazłem je wyrzucone przy krawężniku, popękane i z rozsypaną ziemią.

Paweł zawsze taki był.