Ben pokręcił głową, szczerze zdumiony logiką tego rozumowania, tak jak każdy rozsądny człowiek by się z tym pogodził. „Własność tak nie działa”.
„Nie” – powiedziałem. „Nigdy tak nie było”.
Zerwałem kolejną jagodę, obracałem ją przez sekundę w palcach, zanim ją zjadłem.
„Właśnie to ankieta próbowała mu powiedzieć przez cały czas” – powiedziałem. „Po prostu nie chciał słuchać”.
Pomarańczowe flagi zniknęły, schowane wraz z resztą papierów do teczki, którą nadal przechowuję, bardziej z przyzwyczajenia niż z konieczności. Kosiarka znów podąża tą samą trasą, którą podążała przez jedenaście lat, zanim pojawił się Tyler ze swoimi wykonawcami, wizualizacjami i pewnym siebie, swobodnym uśmiechem.
Moja córka wciąż kradnie jagody, zanim w pełni dojrzeją, dokładnie tak jak robiła to jako mała dziewczynka w ogrodzie dziadka. I każdej wiosny mały czerwony klon wyrasta o kilka centymetrów nad pasem trawnika, którego pewien mężczyzna kiedyś stanął w mojej kuchni i powiedział mi, że tak naprawdę nie mam prawa bronić.
W jednej kwestii miał rację. Ktoś w końcu dowie się, co wynika z ankiety.
To po prostu nie byłem ja.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
