“Czy mam kłopoty?”
Następnie odwrócił się i poszedł z powrotem do samochodu.
Zamknęłam drzwi, trzęsącymi się rękami chwyciłam telefon.
Zadzwoniłem na policję pod numer alarmowy, a następnie do miejskiego wodociągu. Zgłosiłem uszkodzony hydrant, możliwe szkody materialne i zalaną ulicę.
Podczas gdy czekaliśmy, Nick siedział przy kuchennym stole i machał nogami.
„Czy zrobiłem coś naprawdę złego?”
„Czy mam kłopoty?” zapytał.
„To zależy” – powiedziałem, siadając naprzeciwko niego. „Próbowałeś zrobić mu krzywdę?”
Mocno pokręcił głową. „Nie. Po prostu wiedziałem, że trafi w bałwana. Zawsze je trafia. Lubi to robić. Uważa, że to zabawne”.
„Po co umieszczać to na hydrancie?” – zapytałem.
Zastanowił się przez chwilę. „Mój nauczyciel mówi, że jeśli ktoś ciągle przekracza twoje granice, musisz je wyraźnie postawić”.
„Miała na myśli granice emocjonalne”.
Musiałem ugryźć wewnętrzną stronę policzka, żeby się nie roześmiać.
„Miała na myśli granice emocjonalne” – powiedziałem. „Nie te ciężkie, metalowe”.
Wyglądał na zdenerwowanego. „Czy zrobiłem coś naprawdę złego?”
Spojrzałem w okno na chaos panujący na zewnątrz. Bryzę. Migające światła w oddali, gdy pierwszy radiowóz skręcił w naszą ulicę.
„Zrobiłeś bardzo sprytny ruch” – powiedziałem powoli. „A także ryzykowny. Nikt nie ucierpiał, dzięki Bogu. Ale następnym razem, gdy będziesz miał jakiś wielki plan, chcę go najpierw usłyszeć. Umowa stoi?”
„Więc był na twoim trawniku?”
Skinął głową. „Zgoda”.
Policjant, który w końcu wyszedł, był spokojny i niemal rozbawiony.
„Więc był na twoim trawniku?” zapytał, świecąc latarką na tory.
„Tak” – powiedziałem. „Robi to non stop. Prosiłem go, żeby przestał. Mój syn lepi tam bałwany. Ciągle przez nie przejeżdża”.
Usta policjanta zadrżały. „Cóż, proszę pani, on jest odpowiedzialny za hydrant. Miasto się tym zajmie. Może pani zostać wezwana do złożenia zeznań”.
„Czy fontanna wybuchła?”
Kiedy w końcu wszystko zostało wyłączone i ciężarówki odjechały, nasz podwórko wyglądało jak pole bitwy. Błoto, lód, koleiny.
Mark wrócił do domu godzinę później, zatrzymał się w drzwiach i po prostu patrzył.
„Co się stało?” zapytał. „Czy fontanna wybuchła?”
Nick praktycznie rzucił się na niego.
„Tato! Mój plan zadziałał!”
„To jest… naprawdę genialne.”
Dałem Markowi podsumowanie.
Pod koniec siedział przy stole, zakrywając usta dłonią i starając się nie śmiać.
„To… naprawdę genialne” – powiedział, patrząc na Nicka. „Widziałeś, co on ciągle robił i wykorzystałeś to przeciwko niemu. To naprawdę zaawansowana strategia”.
Nick pochylił głowę, zadowolony. „To źle?”
“To trochę przerażające, jaki jesteś mądry.”
„To trochę przerażające, jaki jesteś mądry” – powiedział Mark. „Ale nie. Jedyną osobą, która zrobiła coś naprawdę złego, był dorosły mężczyzna, który ciągle jechał po bałwanach dziecka, a potem zjechał z ulicy”.
Od tego dnia pan Streeter nawet nie musnął oponami naszej trawy.
Nie macha. Nie odwraca się. Czasami widzę, jak patrzy na mnie gniewnie, ale teraz skręca bardzo ostrożnie, szerokim łukiem, oba koła pewnie stoją na swoim podjeździe.
Ale żaden z nich już nie zginął pod zderzakiem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
