Tylerowi regularnie dawano czas na opiekę nad dzieckiem, łącznie z nocowaniem, gdy Mason poczuł się pewniej.
Nigdy nie próbowałem ich rozdzielić.
Mason kochał swego ojca, nawet gdy był na niego wściekły.
Te dwie rzeczy mogłyby istnieć jednocześnie.
Więc nauczyłem się być kulturalny.
Laila i ja nigdy nie będziemy przyjaciółkami.
Wątpię, że kiedykolwiek będziemy się lubić.
Ale stanie się częścią życia Masona, ponieważ jego ojciec ją wybrał, a Mason ma teraz przyrodnie rodzeństwo.
Nie pozwolę, aby mój syn znosił z mojego powodu gorycz w dorosłym życiu.
Kilka miesięcy po sfinalizowaniu rozwodu, Mason i ja przeprowadziliśmy się do mieszkania z trzema sypialniami.
Jego pokój ukończyliśmy jako pierwszy.
Druga sypialnia stała się moja.
A trzeci stał się czymś, czego pragnąłem przez lata.
Prawdziwe studio.
Ani jednego kąta jadalni.
Nie płótna poukładane za kanapą.
Pokój z półkami na farby, szerokim stołem, dobrym oświetleniem i drzwiami, które mogłem zamknąć.
Pierwszej nocy po skończeniu montażu stanęłam na środku pokoju i płakałam.
Nie dlatego, że tęskniłam za Tylerem.
Płakałam, bo w końcu zrozumiałam, jak wiele siebie wniosłam do naszego małżeństwa, nawet tego nie zauważając.
Tyler nie tylko oszukiwał.
Zbudował drugą przyszłość, zanim zdobył się na odwagę, by zakończyć pierwszą.
I jakoś oczekiwał, że będę grzecznie stała na jego krawędzi.
Już go nie nienawidzę.
Zazwyczaj nie czuję do niego na tyle silnych uczuć, żeby go nienawidzić.
Mason czuje się lepiej.
Nadal ma pytania.
Czasami trudne.
Czasami niemożliwe.
Odpowiadam na wszystko, na co mogę.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
