„Czy ona wie, że jej szukaliśmy?”
Elaine skinęła głową.
“Więc dlaczego…”
Nie mogłem dokończyć.
Elaine tak zrobiła.
„Bo świadomość, że jesteś kochany i wiara, że zasługujesz na powrót, to nie zawsze to samo”.
Znów spojrzałem przez okno kawiarni.
Nora wycierała stół.
Moja córka miała 24 lata.
Przegapiłem osiem urodzin.
Ukończenia studiów i ważne wydarzenia, których nigdy nie miała.
Praca, mieszkanie, złe dni, dobre dni i wszystko inne.
„Muszę ją zobaczyć.”
„Tak, ale najpierw pozwól mi z nią porozmawiać.”
Michael pochylił się do przodu. „A co, jeśli powie nie?”
Elaine była szczera. „W takim razie musisz pozwolić jej dziś powiedzieć nie”.
Nienawidziłam tej odpowiedzi.
Ale zrozumiałem.
Podaliśmy Elaine dane naszego hotelu.
Potem wyszliśmy.
Wyjście z kawiarni, kiedy Nora jeszcze żyła, było jedną z najtrudniejszych rzeczy, jakie kiedykolwiek zrobiłem.
Michael płakał w pokoju hotelowym.
Widziałem go już wcześniej płaczącego.
Nie tak.
„A co jeśli ona znowu zniknie?”
“Nie zrobi tego.”
“Nie wiesz tego.”
“NIE.”
Czekaliśmy.
O godzinie siódmej wieczorem zadzwonił mój telefon.
Elaine powiedziała: „Ona chce cię zobaczyć”.
Dwadzieścia minut później byliśmy w cichym pomieszczeniu za kawiarnią.
Wtedy drzwi się otworzyły.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
