Użyj jasnego, naturalnego światła lub silnej lampy i obejrzyj zmianę bez makijażu, balsamu ani maści. Zmierz ją linijką w milimetrach, jeśli to możliwe. Zrób jedno wyraźne zdjęcie z odległości około 30 cm i jedno z bliższej odległości, a następnie powtórz po 2 do 4 tygodniach, jeśli monitorujesz zmianę. Moneta w ramce może pomóc w porównaniu wielkości.
Część 2 z 2
Zwróć uwagę, czy jest uniesiona, czy jej brzegi są ostre i czy powierzchnia jest woskowata, szorstka lub przypomina brodawkę. Sprawdź również, czy w okolicy nie ma zaczerwienienia, tkliwości, strupów od drapania lub prawdziwej otwartej rany. Taka dokumentacja jest zaskakująco przydatna, gdy w końcu udasz się do lekarza, zwłaszcza na obszarach wiejskich, gdzie dalsza konsultacja może być czasochłonna.
8. Czego nie robić w domu
Nie zdrapuj, nie skub, nie tnij, nie zamrażaj samodzielnie ani nie stosuj wielokrotnie kwasu octowego, preparatu do usuwania znamion, nadtlenku wodoru ani olejków eterycznych. Skóra twarzy, szczególnie w okolicy skroni i oczu, może bardzo łatwo ulec podrażnieniu, poparzeniom lub bliznowaceniu. Widziałem, jak niegroźne zmiany skórne nabierały przerażającego wyglądu tylko dlatego, że ktoś próbował je „oczyścić”.
Nie zakładaj też, że skoro wygląda niegroźnie w internecie, nie wymaga konsultacji lekarskiej. Domowe leczenie może zatrzeć ślady i utrudnić diagnozę. Jeśli podrażnienie wystąpi od pocierania, najbezpieczniej jest po prostu zostawić ranę w spokoju i chronić ją przed otarciem.
9. Jak lekarze zazwyczaj diagnozują
W wielu przypadkach doświadczony lekarz podstawowej opieki zdrowotnej lub dermatolog może rozpoznać rogowacenie łojotokowe już na podstawie samego wyglądu. Może użyć dermatoskopu, ręcznej lupy z oświetleniem, aby poszukać charakterystycznych wzorów na powierzchni, takich jak drobne czopy keratynowe, prążki i woskowata konsystencja.
Jeśli zmiana jest nietypowo ciemna, zapalna, nieregularna lub zmieniająca się, może być zalecana biopsja. Zazwyczaj oznacza to znieczulenie skóry niewielkim zastrzykiem i usunięcie części lub całości zmiany w celu wykonania badań laboratoryjnych. W przypadku skroni lekarze często zachowują większą ostrożność, ponieważ zmiany na twarzy są widoczne, a występujące tam plamy pigmentacyjne mogą się wzajemnie naśladować.
10. W przypadku rogowacenia łojotokowego leczenie jest często opcjonalne
Większość brodawek łojotokowych w ogóle nie wymaga leczenia. Nie są one zaraźliwe i nie przekształcają się w raka skóry. Wiele osób decyduje się na ich leczenie, chyba że swędzą, zahaczają o ubranie lub grzebień, krwawią od tarcia lub są problematyczne ze względów kosmetycznych.
W przypadku konieczności leczenia, do powszechnych metod należą mrożenie ciekłym azotem, delikatne skrobanie skóry zwane łyżeczkowaniem, delikatne przypalanie z elektrodesykacją lub sporadycznie golenie. W przypadku twarzy, lekarz oceni skuteczność leczenia z uwzględnieniem ryzyka wystąpienia bladej lub ciemniejszej plamy lub łagodnej blizny.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
