Opowiedziałem jej o weekendowym wyjeździe i zakończyłem wiadomość słowami: „Clarissa też jedzie. Módlcie się za nas”.
Odpisała po minucie.
Musiałem komuś wyrazić swoje obawy.
“Martwisz się?”
„Trochę” – napisałem. „Wiesz, jaka potrafi być Clarissa”.
„Ona jest jej teściową. Co najgorszego może zrobić w domku nad jeziorem?”
Zaśmiałem się.
Bo szczerze mówiąc, w tamtym momencie nie potrafiłem sobie wyobrazić, jak źle to będzie.
***
Piątek spędziłam zasypana papierkową robotą.
Szczerze mówiąc, nie potrafię sobie wyobrazić, jak źle to będzie.
Próbowałem posprzątać biurko, żeby nic nie odciągnęło mnie od pracy na weekend.
Susan wysłała mi zdjęcie około kolacji.
Na zdjęciu widać jej stopy oparte o barierkę pokładu.
Jezioro mieniące się złotem.
„Dotarliśmy tu bezpiecznie. Dziewczyny się rozpakowały. Clarissa zabrała mistrza. Kocham cię.”
Przeczytałem ten wers dwa razy.
Susan wysłała mi zdjęcie około kolacji.
Clarissa wzięła mistrza.
Susan zwykle nie wspomina o takich rzeczach.
Podejrzewałem, że gdyby w ogóle o tym wspomniała, nie byłaby to cała historia.
Ale powiedziałem sobie, że to nic.
Clarissa miała ponad sześćdziesiąt lat i często skarżyła się na bóle pleców.
To miało sens.
Powtarzałem sobie, że to nic.
Szybko wpisałem serduszko i powiedziałem Susan, że zobaczę się z nią rano.
Mimo wszystko, coś małego i niepokojącego siedziało mi w żołądku, gdy pakowałam torbę podróżną.
Postanowiłem to zignorować.
***
W sobotę przed wschodem słońca opuściłem miasto.
Droga była pusta i szara.
Jazda samochodem dała mi czas na przemyślenie myśli o dziecku i o tym, że Susan zostanie matką.
Coś małego i niespokojnego siedziało mi w żołądku
O tym, jaką babcią chciałabym być.
Ciepły.
Obecny.
Przeciwieństwo Clarissy, jeśli miałbym być szczery wobec siebie.
Kiedy wjechałem na żwirową drogę, słońce wyjrzało zza drzew.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
