„Transfer prywatny zakończony”.
Przybycie kupujących zaplanowano na następny poranek.
Emily poczekała, aż Voss opuści oddział pooperacyjny.
Caroline ukryła kartę-klucz w bucie.
Uwolnili Tessę.
Potem nastąpiła przerwa w dostawie prądu.
„Caroline to zrobiła” – powiedziała Emily. „Powiedziała, że system zapasowy zamknie główne wyjścia, ale otworzy stare drzwi przeciwpożarowe”.
Trzy kobiety pobiegły.
Tessa ledwo chodziła. Więc Emily niosła Grace.
Dotarli na parking, gdzie czekał już na nich detektyw Harris.
Moje ręce zrobiły się zimne.
“Co się stało?”
„Karolina kazała nam uciekać.”
Głos Emily się załamał.
„Została.”
„Czy ona nie żyje?” zapytałem.
“Nie wiem.”
Emily ukradła SUV-a należącego do kliniki.
Zawiozła Tessę i Grace do opuszczonej chaty myśliwskiej, którą przygotowała Caroline.
Pozostali tam przez dziewięć dni, podczas gdy Tessa wracała do zdrowia.
Żadnych telefonów.
Żadnych kart bankowych.
Żadnych dróg z kamerami.
„Czemu nie wróciłeś do domu?” zapytałem.
„Bo Harris cię obserwował.”
Spojrzała na mnie.
„Gdybym się pojawił, wiedziałby, gdzie jest Tessa”.
Dziewiątej nocy Tessa dostała gorączki.
Krwawienie się nasiliło.
Emily uznała, że nie mogą czekać.
Zawiozła Tessę do szpitala po drugiej stronie granicy stanu, zostawiła ją przy wejściu na oddział ratunkowy z pendrivem i czekała, aż lekarze zabiorą ją do środka.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
