CZĘŚĆ DRUGA
Emily zauważyła, że Grant nigdy nie rozmawiał o pieniądzach przed zaręczynami. Później stał się obsesyjnie zafascynowany zaufaniem, jakie zostawiła jej babcia – dwunastoma milionami dolarów zabezpieczonymi do jej trzydziestych urodzin, które miały się odbyć za trzy tygodnie.
Kiedy Emily odmówiła dodania go jako współpowiernika, przeprosił ją kwiatami.
Odpowiedziałem wezwaniami.
Po cichu, od dawnego kolegi z pracy w federalnym biurze, dowiedziałem się, że pierwsza żona Granta zmarła po zjechaniu z górskiej drogi. Jego druga narzeczona zniknęła za granicą. Obie kobiety zmieniły beneficjentów ubezpieczenia na krótko przed śmiercią. Obie leczyły się w Ashcroft House, prywatnej klinice psychiatrycznej należącej do sześciu spółek-wydmuszek.
Ostatnia kompania należała do sędziego Mercera.
Dowiedziałem się również, że trzej prokuratorzy okręgowi otrzymali niewyjaśnione płatności od organizacji charytatywnych Mercer.
Ostrzegałem Emily, żeby przełożyła ślub, ale ona chciała dowodu, którego Grant nie potrafiłby wytłumaczyć. Włożyła więc maleńki dyktafon do perłowej spinki do włosów i obiecała, że opuści przyjęcie, jeśli cokolwiek będzie nie tak.
Teraz pod podłogą w kuchni dała mi brakujący element.
Po wyjściu ostatnich gości Grant zaprowadził ją do apartamentu dla nowożeńców i zażądał podpisania pełnomocnictwa. Kiedy odmówiła, wszedł sędzia Mercer z dyrektorem kliniki i dwoma zastępcami. Pobili ją, podali jej środek uspokajający i rozdarli jej suknię, szukając rejestratora.
„Mówili, że obudzę się w Ashcroft House” – wyszeptała Emily. „Grant powiedział, że w poniedziałek uznają mnie za niezdolną do czynności prawnych. W moje urodziny będzie sprawował nadzór nad funduszem”.
Daniel uklęknął obok niej. „Jak uciekłaś?”
„Zastrzyk nie trafił w żyłę. Udawałam, że zadziałał. Kiedy mnie znieśli na dół, słyszałam, jak rozmawiają o innej kobiecie”.
Emily przełknęła ślinę.
„Mają drugą narzeczoną Granta. Nigdy nie zniknęła. Żyje w klinice”.
To właśnie horror krył się za podartą sukienką. Emily nie uciekła przed ani jednym agresywnym mężem. Uciekła z rodzinnego biznesu zbudowanego na więzieniu bogatych kobiet, kradzieży ich majątków i likwidowaniu każdego, kto stawiał opór.
Na górze Grant zawołał moje imię.
Wróciłem do kuchni z najbardziej przerażonym wyrazem twarzy, jaki widziałem.
„Znalazłem ją” – powiedziałem.
Jego uśmiech stał się szerszy.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
