Chloe roześmiała się i powiedziała, że mężczyzna wypijał około czterech filiżanek podczas każdej wizyty. Leo natychmiast poprawił jej obliczenia, kiedy zażartowała, że miał trzydzieści procent kofeiny. Wszyscy się roześmialiśmy, a ja nie zwróciłam na to uwagi.
Mając czternaście lat, Leo wrócił do domu spóźniony o prawie trzydzieści minut, pachnąc kawą i olejem do frytkownicy.
„Co robiłeś?”
„Pomagam Marcy, mamo.”
„Z czym?”
“Cukier.”
Poszedł na górę bez wyjaśnienia. Chloe roześmiała się i powiedziała mi, że Leo przestawił wszystkie pojemniki na saszetki z cukrem w barze, bo kolory się pomieszały.
„Były mieszane, ciociu Chloe.”
„Najwyraźniej zestawienie różu z żółtym narusza prawo międzynarodowe”.
„Oni mają sekcje, ciociu Chloe.”
Kiedy zniknął na górze, spojrzałem na Chloe.
„Dlaczego kelnerka pozwala mu ustawiać stoliki?”
Zawahała się.
„On lubi pomagać, Kait.”
Coś w tej odpowiedzi mnie zaniepokoiło, ale codzienność przerwała rozmowę. Dwa lata później Leo wrócił z ketchupem na rękawie.
“Co się stało?”
„Napełniłam butelki, mamo.”
Wpatrywałem się w Chloe.
„Masz na myśli, że Marcy teraz pozwala klientom uzupełniać ketchup?”
„On pomagał.”
“Ponownie?”
Przez sekundę Chloe wyglądała na zakłopotaną. Prawie nalegałam, żeby odpowiedziała, ale Leo zawołał mnie z góry. Zanim wróciłam, Chloe już wychodziła. Nigdy więcej nie zapytałam.
Powinienem był.
Rano, kiedy Leo skończył osiemnaście lat, zapytałem go, gdzie chciałby zjeść urodzinową kolację.
“Tawerna!”
Chloe o mało nie rozlała kawy. Zaśmiałem się i powiedziałem jej, że w końcu jedziemy zobaczyć słynne miejsce, do którego zabierała go przez dziesięć lat, ale zamiast wyglądać na zadowoloną, zaczęła proponować alternatywy.
„Moglibyśmy pojechać w jakieś ładniejsze miejsce.”
„Miła restauracja” – powiedział Leo.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
