Moja rodzina zawiozła nas do opuszczonego miasteczka górniczego i bez ostrzeżenia ojciec i brat zrzucili mnie i moją ośmioletnią córkę w dół szybu kopalnianego. Kiedy wylądowaliśmy, wyszeptała: „Mamo… nie ruszaj się”. Staliśmy nieruchomo, aż odeszli. Wtedy opowiedziała mi, co powiedział mój brat, zanim spadliśmy.

Poczułem przeszywający ból w kostce.

Przy trzecim kopnięciu zardzewiały wspornik pękł.

Krata podniosła się na tyle, by Sophie mogła się przez nią przecisnąć.

Wyczołgała się na zewnątrz.

Potem odwróciła się i pociągnęła.

Wywlokłem się na światło dzienne.

Wyszliśmy prawie pół mili od głównego szybu, za opuszczonym zakładem przetwórczym.

Sięgałem po telefon, gdy Sophie chwyciła mnie za ramię.

Po drugiej stronie doliny, ciężarówka Daniela pozostała zaparkowana w pobliżu grzbietu.

Nie odeszli.

A między nami a jedyną drogą wyjścia było dwóch mężczyzn, którzy myśleli, że właśnie nas zabili.

Sophie i ja pozostałyśmy płasko za halą produkcyjną.

Z naszej kryjówki widziałem dach ciężarówki Daniela przez drzewa. Obok zaparkowany był SUV Richarda.

Mój telefon miał sześć procent baterii.

Nadal nie ma zasięgu.

Najbliższym aktywnym odcinkiem Silver Creek było muzeum historyczne, oddalone o ponad trzy kilometry w dół. Strefa turystyczna została zamknięta wcześniej, ponieważ był poniedziałek, co wyjaśniało, dlaczego nikt nas nie słyszał.

Nie mogliśmy jechać główną drogą.

Daniel nas zauważył.

Wtedy Sophie wyszeptała: „Mamo, wujek Daniel ma czerwoną teczkę babci”.

“Co?”

„W swojej ciężarówce.”

„Skąd wiesz?”

„Widziałem to, kiedy wcześniej otwierał drzwi.”

Moja matka trzymała wszystkie ważne dokumenty prawne w czerwonej teczce w kształcie harmonijki.

Przypomniałam sobie, jak powiedziała mi trzy tygodnie przed swoją śmiercią: „Jeśli coś mi się stanie, nie pozwól Danielowi samemu zajmować się papierami”.

Wtedy założyłem, że miała na myśli, iż nie ufa jego księgowości.

Teraz zdałem sobie sprawę, że mnie ostrzegała.