“O czym?”
„O tej pani.”
Odgarnąłem jej włosy do tyłu. „Kochanie, nie musisz się martwić o tę damę. To moja praca”.
„To niebezpieczne.”
„Nie martwię się” – ziewnęła Olivia, szeroko i teatralnie. „Po prostu wpadłam na pomysł”.
“Olivia, jaki pomysł?”
Ale ona już przetoczyła się w stronę ściany, naciągając kołdrę na ramiona, a po dziesięciu sekundach jej oddech stał się spokojny i równomierny.
Długo siedziałam, gapiąc się na tył głowy mojej córki, zastanawiając się, co u licha może planować ośmiolatka. Kevin wychrypiał z ciekawości.
“Nie martwię się.”
***
Piątkowy ruch uliczny był koszmarny. Marzyłem tylko o tym, żeby zdjąć robocze buty i nalać sobie czegoś zimnego.
Szedłem naszą ulicą, machając do mojej koleżanki Denise, gdy jej Corolla odjeżdżała z rogu. Harold odprowadził Olivię do domu z przystanku autobusowego, tak jak robił to przez cały tydzień.
Potem zobaczyłem ciężarówkę.
Betoniarka stała przed moim domem, a jej zsyp był otwarty nad żwirowym podjazdem.
Harold odprowadził Olivię do domu.
Szary osad spływał już na maskę mojego Chevroleta, rozlewając się po przedniej szybie powolną, paskudną falą!
Zatrzymałem się na środku drogi. Przez sekundę szczerze myślałem, że mam halucynacje ze zmęczenia.
Potem zobaczyłem Valerie.
Stała na skraju trawnika w zupełnie innej jedwabnej szacie, jakby oglądała wystawę ogrodniczą.
Rzuciłam się do przodu tak szybko, że prawie potknęłam się o własną torebkę.
Potem zobaczyłem Valerie.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
