„Zdobywanie jedzenia.”
Mason przemawiał z ganku.
„Byłeś w kasynie.”
Bethany obróciła się w jego stronę.
„Wejdź do środka.”
Wyraz twarzy Bennetta uległ zmianie.
Następnie wyszedł kolejny funkcjonariusz niosąc plastikową torbę na zakupy.
W środku znajdowały się cztery butelki z lekami na receptę.
Na żadnym nie było nazwiska Bethany.
Travis zbladł.
Bethany szybko odpowiedziała: „To należą do przyjaciela”.
Bennett zapytał, dlaczego znajdują się one w kuchennej szufladzie obok leków dla dzieci.
Nikt nie odpowiedział.
Dzieci zabrano tymczasowo do domu mojej matki, podczas gdy funkcjonariusze kontynuowali przesłuchanie Bethany i Travisa.
Myślałem, że to była eksplozja.
Nie było.
Następnego ranka zadzwoniła do mnie Karen Mills, inspektor ds. opieki społecznej.
Zapytała, jak często dzieci u mnie nocują.
„W większość dni powszednich. Zazwyczaj również w weekendy.”
„Kto płaci za ich jedzenie?”
“Ja robię.”
„Przybory szkolne?”
“Ja.”
„Dopłaty do leczenia?”
„Zwykle ja.”
Przez kilka sekund milczała.
Następnie zapytała: „Czy wiesz, że Bethany otrzymuje pomoc na opiekę nad wszystkimi czwórką dzieci?”
Nie, nie zrobiłem tego.
Z dokumentów wynika, że Bethany twierdziła, że dzieci uczęszczały do licencjonowanego żłobka i przedszkola pięć dni w tygodniu.
Żłobek nazywał się Bright Steps Family Care.
Nigdy o tym nie słyszałem.
Karen podała mi nazwisko zarejestrowanego właściciela.
Patricia Nolan.
Nasza matka.
Pojechałem prosto do domu mamy.
Nie chciała mnie wpuścić.
„Pogarszasz sytuację.”
„Czy pobierałeś pieniądze za opiekę nad dziećmi Bethany?”
„To pomogło rodzinie”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
