Przyglądała się mojej twarzy, jakbym przedstawił jej zagadkę.
Po czym wzruszyła ramionami.
“Cienki.”
Następnego ranka zrobiła to samo jeszcze raz.
„To mnie niepokoi.”
Teraz Andrew był na górze, a Kayla mieszała cukier w kawie, jakby nic się nie stało.
„Prosiłem cię, żebyś przestał” – warknąłem.
Oparła się o ladę.
„I nie rozumiem, dlaczego cię to obchodzi.”
„Nie musisz rozumieć.”
„Prosiłem cię, żebyś przestał.”
„Naprawdę grozi ci to, że noszę ręcznik?”
“NIE.”
„Bo jeśli ufasz Andrew…”
„Kayla…”
Wzięła łyk.
„Mówię tylko, że to brzmi jak problem z mężem, a nie z ręcznikiem.”
„Nie. To problem z ignorowaniem mnie.”
„To brzmi jak problem z mężem.”
To ją rozśmieszyło.
Niezbyt miły uśmiech.
„Szczerze? Potraktuj to jak test.”
Spojrzałem na nią.
„Co?”
„Test.”
Odstawiła kubek.
„Jeśli Andrew może ulec pokusie, bo inna kobieta weszła do kuchni w ręczniku, to czy nie wolałabyś dowiedzieć się o tym teraz?”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
