Reklama
Podeszła do drzwi, po czym zatrzymała się.
Nie patrząc na mnie, powiedziała cicho: „Proszę, pomyśl o tym, o co prosiłam”.
Potem odeszła.
Jenna poczekała, aż drzwi się zamkną.
“O co chodziło?”
“Chciałbym wiedzieć.”
„Wyglądała na przerażoną”.
“Zauważyłem.”
Reklama
Jenna przyglądała mi się przez chwilę.
„Chcesz, żebym powiedział Loganowi?”
“NIE.”
Odpowiedź nadeszła zbyt szybko.
Zmarszczyła brwi.
“Jesteś pewien?”
Skinąłem głową.
„Jeśli to jakieś nieporozumienie, nie chcę zepsuć dzisiejszego dnia, zanim dowiem się, co się dzieje”.
Reklama
„A jeśli to nie jest nieporozumienie?”
Spojrzałam na szafir, który znajdował się na mojej sukience.
„Zajmę się tym, kiedy poślubię mężczyznę, którego kocham”.
Nawet gdy wypowiedziałem te słowa, nie brzmiały przekonująco.
Bo w głębi duszy wiedziałem, że to nie jest nieporozumienie.
Linda nie wyglądała na zawstydzoną.
Wyglądała na zdesperowaną.
Reklama
Logan i ja wybraliśmy małą winnicę na naszą próbę kolacji.
To było dokładnie takie miejsce, jakie lubiliśmy.
Prosty.
Ciepły.
W otoczeniu rodziny, a nie ekstrawagancji.
Gdy podano obiad, Logan sięgnął pod stół i ścisnął moją dłoń.
“Cały wieczór się uśmiechałeś.”
Reklama
“Nie mogę sobie pomóc.”
“Masz jeszcze czas, żeby zmienić zdanie.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
