“Nikogo nie nazwałaś ‘kochanie’?”
“Nie nazwałem jej tak.”
Jej.
Usłyszał siebie w tej samej sekundzie, co ja.
Spojrzałam na niego.
“Jej?”
Caleb zamknął oczy.
“Daj mi swój telefon.”
“NIE.”
„To powiedz mi, kim ona jest.”
“To skomplikowane.”
Zaśmiałem się.
“To jest twoja odpowiedź?”
“Jess, proszę.”
„Twoja matka powiedziała, że powiedziałeś jej, że to koniec”.
Podniósł gwałtownie głowę.
Powiedziała, że nie będzie cię już kryć. Albo powiesz mi, co się dzieje, albo do niej zadzwonię.
“Nie.”
“Dlaczego?”
„Bo ona tylko pogorszy sprawę”.
Poczułem ucisk w żołądku.
„Masz na myśli, że powie mi prawdę?”
Caleb oparł się o pralkę.
Po raz pierwszy wyglądał na przestraszonego.
„Jej imię to Mara.”
Nie znałam nikogo o imieniu Mara.
“Kim ona jest?”
„Ktoś z pracy.”
Poczułem się chory.
“Czy masz romans?”
Nie odpowiedział.
“Caleb.”
„Wszystko zaczęło się jeszcze przed narodzinami dziecka”.
Moje kolana osłabły.
Złapałem się oparcia krzesła.
“Jak długo przed?”
“Kilka miesięcy.”
“Kilka miesięcy?”
„To nie miało prawa się wydarzyć”.
„Nic nie dzieje się przypadkowo przez miesiące”.
“Ja wiem.”
„Nie. Nie możesz tego ciągle powtarzać.”
Mój głos się załamał.
Caleb zrobił krok w moją stronę.
Podniosłem rękę.
“Zostań tam.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
