„Wiem”. Skinęła głową. „Koordynatorka ślubu ma już zaktualizowany orszak”.
Ścisnęło mnie w żołądku.
„Zmieniłeś ceremonię?”
„To była tylko drobna zmiana.”
„Zrobiłeś to bez pytania mnie?”
„Wiedziałem, że nigdy się nie zgodzisz.”
Przez chwilę nie byłem w stanie nawet odpowiedzieć.
„Wiedziałeś, że powiem nie… więc i tak to zrobiłeś?”
Zanim Corrine odpowiedziała, Kevin podszedł do nas.
Uśmiechał się, aż zobaczył moją twarz.
„Co się stało?”
Spojrzałem mu prosto w oczy.
„Proszę, powiedz mi, że nie masz z tym nic wspólnego.”
Jego uśmiech zniknął.
“Co się stało?”
„Twoja mama mówi, że Rosalie idzie do ołtarza przede mną.”
Pocierał tył szyi.
Ten drobny gest powiedział mi wszystko.
„Wiedziałeś.”
“Pęto…”
„Wiedziałeś.”
Westchnął.
„Czy możemy tego teraz nie robić?”
Spojrzałam na niego.
„To prawda.”
„Po prostu nie chcę, żeby dzisiejszy dzień przerodził się w jakąś większą scenę”.
Poczułem ucisk w klatce piersiowej.
„Większa scena? Twoja matka zmieniła nasz ślub”.
Spojrzał na Corrine.
A potem z powrotem na mnie.
„To dla niej wiele znaczy”.
“NIE.”
Pokręciłem głową.
„To powinno dla nas wiele znaczyć”.
Natalie wyszła z apartamentu dla nowożeńców.
Wystarczyło mi jedno spojrzenie na moją twarz.
„Co się dzieje?”
Odpowiedziałem zanim ktokolwiek inny zdążył odpowiedzieć.
„Zmienili ceremonię”.
Jej wyraz twarzy stwardniał.
“Co masz na myśli?”
„Corrine chce, żeby Rosalie weszła na scenę przede mną”.
Natalie otworzyła szeroko usta ze zdumienia.
„Absolutnie nie.”
Corrine złożyła ręce.
„To sprawa rodzinna”.
Natalie się zaśmiała.
“NIE.”
„To jest ślub panny młodej.”
Nasze głosy zaczęły odbijać się echem po korytarzu.
Goście znajdujący się w pobliżu wejścia na ceremonię zaczęli się rozglądać.
Koordynatorka ślubu pospieszyła w naszym kierunku, wyraźnie czując się nieswojo.
„Bardzo mi przykro.”
Zwróciła się do mnie.
„Powiedziano mi, że wszyscy się zgodzili”.
„Z pewnością nie.”
Jej wzrok powędrował w stronę Corrine.
A potem do Kevina.
Nikt nie powiedział ani słowa.
Ta cisza była odpowiedzią na kolejne pytanie.
Koordynator nie podjął decyzji.
Ktoś inny to zrobił.
Chwilę później pojawiła się moja matka.
„Jessica?”
Od razu wiedziała, że coś jest nie tak.
Wziąłem głęboki oddech.
„Wygląda na to, że nie jestem już pierwszą osobą idącą własną drogą”.
“Co?”
Corrine zrobiła krok naprzód.
„Wprowadzamy po prostu drobną zmianę”.
Moja matka zmarszczyła brwi.
“Dlaczego?”
„To osobista sprawa.”
“NIE.”
Skrzyżowałem ramiona.
„Jeśli jest to na tyle osobiste, że muszę zmienić swój ślub, to jest to na tyle osobiste, że muszę to wyjaśnić”.
Po raz pierwszy Corrine wyglądała na zakłopotaną.
„Wolałbym o tym nie rozmawiać”.
„Chciałbym.”
Kevin podszedł bliżej.
„Jessica.”
Spojrzałem na niego.
„Naprawdę za tym stoisz?”
Zawahał się.
„Proszę cię o jedną przysługę.”
Prawie się roześmiałem.
„Jedna przysługa?”
„Planowałam ten ślub przez 14 miesięcy”.
“Ja wiem.”
„A 20 minut przed rozpoczęciem twoja matka to przepisuje.”
“Ja wiem.”
„A twoje rozwiązanie polega na tym, że prosisz mnie, żebym nie reagował”.
Zniżył głos.
„Porozmawiamy później.”
Pokręciłem głową.
“NIE.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
