Rosalie spojrzała na Kevina.
A potem na mnie.
Następnie powoli opuścił bukiet.
“Nigdy tego nie chciałam.”
Wyraz twarzy Corrine stwardniał.
“Rozalia.”
Powoli pokręciła głową.
Mówiłem ci, że to zły pomysł.
Wszyscy goście na korytarzu zamarli w bezruchu.
Spojrzałem na Kevina.
„Wiedziałeś, że ona tego nie chciała?”
Zamknął oczy.
“Jessica…”
“NIE.”
Podniosłem rękę.
„Mam już dość słuchania wszystkich, oprócz osoby stojącej z bukietem”.
Spojrzałem na Rosalie.
“Powiedz mi.”
Wzięła drżący oddech.
„Mój ślub miał się odbyć pięć lat temu”.
Pokój zdawał się kurczyć.
Miałam 26 lat. Byłam z Evanem od prawie siedmiu lat.
Zaśmiała się raz.
„To miał być najszczęśliwszy dzień w moim życiu”.
Nikt się nie ruszył.
Goście przybyli. Kwiaty zostały dostarczone. Moja suknia wisiała w apartamencie dla nowożeńców.
Jej palce zacisnęły się na bukiet.
„Mój ojciec odprowadził mnie do wejścia.”
Jej głos się załamał.
“A potem…”
Zatrzymała się.
Corrine cicho sięgnęła po jej ramię.
“Wystarczy.”
Rosalie odsunęła się.
„Nie. Nie jest.”
Spojrzała na mnie.
„Rozbrzmiała muzyka. Zrobiłam krok w stronę drzwi. Moja druhna odebrała telefon”.
Poczułem ucisk w żołądku.
“Pan młody odszedł.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
