„Podpisałabyś pełnomocnictwo medyczne” – odpowiedział Adrian. „Gdybyś się sprzeciwiła, dr Mercer by cię zaświadczył. Ludzie uważają, że bogate wdowy stają się niestabilne psychicznie”.
Ktoś zapukał do drzwi wejściowych.
Celeste zmarszczyła brwi. „Kto to jest?”
„Twój lekarz” – powiedziałem.
Martin wszedł pierwszy, trzymając doktor Mercer za ramię. Za nimi szli Naomi Price, sześciu agentów federalnych i dwóch śledczych stanowych. Adrian upuścił szklankę. Celeste rzuciła się na moją broszkę, ale jeden z agentów złapał ją za nadgarstek.
Naomi pokazała nakaz. „Adrian Vale i Celeste Vale, jesteście aresztowani za spisek, porwanie, usiłowanie zabójstwa, oszustwo elektroniczne, manipulowanie dowodami i wyzysk finansowy”.
Adrian wskazał na mnie. „Ona wszystko podpisała!”
„Z niewiążącym podpisem” – powiedziałem. „A każdy twój transfer był kopiowany na serwery”.
Jego twarz się zapadła.
Wtedy w holu rozległy się kroki.
Thomas wszedł do biblioteki.
Celeste wydała jakiś dźwięk. Adrian cofnął się do biurka, jakby zobaczył ducha.
Thomas stanął przed nimi, wyprostowany. „Pochowaliście mnie dla pieniędzy”.
„Tato” – szepnęła Celeste – „możemy to wyjaśnić”.
„Nie” – powiedział. „Już to zrobiłeś”.
Naomi odtworzyła nagranie z mojej broszki. Ich głosy wypełniły pokój: odurzenie, sfingowany wypadek, plan uwięzienia mnie. Kiedy agenci zacisnęli im stal na nadgarstkach, żadne z dzieci nie wyglądało już na aroganckie.
Adrian krzyczał, że firma należy do niego. Celeste błagała Thomasa, żeby pamiętał, że jest jego córką.
Otworzyłem drzwi biblioteki.
„Weź je.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
