Mój ojciec kontynuował.
„Mason Whitaker nie otrzyma niczego. Przestał być moim zięciem, kiedy złamał zaufanie mojej córki. Brooke Ellis nie otrzyma niczego. Jeśli którykolwiek z nich spróbuje zająć, sprzedać, uszkodzić lub zakłócić tę nieruchomość, polecam mojemu prawnikowi ubieganie się o pełną ochronę sądową”.
Twarz Masona zrobiła się czerwona.
„Robert i ja byliśmy przyjaciółmi” – rzekł ostro.
Na ekranie mój ojciec uśmiechnął się słabo i zmęczył, jakby go usłyszał.
„A Mason, jeśli teraz tu siedzisz i udajesz przyjaźń, zrozum jedno: grałam z tobą w golfa, bo chciałam wiedzieć, jaki mężczyzna skrzywdził moją córkę. Nigdy ci nie wybaczono. Byłeś obserwowany”.
W pokoju zapadła grobowa cisza.
Przyłożyłem jedną dłoń do ust.
Łzy zamazały mi obraz, ale po raz pierwszy od kilku tygodni nie były to łzy bezradności.
To była ulga.
Brooke zwróciła się przeciwko Tylerowi.
„Powiedziałeś, że on ledwo wiedział, co się dzieje.”
Tyler wzdrygnął się.
Wzrok Eleanor powędrował w stronę mojego brata.
„Panie Whitaker, zanim pan odpowie, powinien pan wiedzieć, że pański ojciec zostawił również dokumentację dotyczącą nieautoryzowanego dostępu do swojej dokumentacji medycznej i korespondencji z panem Masonem Whitakerem.”
Twarz Tylera się skrzywiła.
„Nie sądziłem, że zrobią Hannah krzywdę” – wyszeptał. „Mówili, że majątek będzie lepiej zarządzany, jeśli Mason zajmie się sprzedażą. Mówili, że Hannah jest zbyt emocjonalna”.
„Zbyt emocjonalnie” – powtórzyłem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
