Ale prawda w końcu ujrzała światło dzienne.
Śledztwo w sprawie Juliana było kontynuowane, a kwestie dotyczące pierwotnego sposobu postępowania z dowodami również zostały poddane wnikliwej analizie.
Dla mnie ta sprawa stała się ciągłym przypomnieniem, jak niebezpieczne mogą być założenia.
Obraz z monitoringu może być mylący.
DNA może nawiązać kontakt bez ustalania winy.
Świadek może pamiętać źle.
Nawet w sądzie pełnym dowodów można dojść do błędnych wniosków.
Historia Mai nie dotyczyła po prostu ukrytego pliku audio.
Chodziło o to, by kwestionować historię, gdy każdy jej element wydaje się zbyt idealnie pasować.
Bo czasami osoba stojąca spokojnie przy stole obrony nie jest przestępcą.
Czasem to właśnie na nich ktoś rozpaczliwie chciał zrzucić winę.
