Wirusowy obraz prosi widzów o wskazanie, które z czworga dzieci jest dziewczynką, a następnie obiecuje, że wybór ten ujawni ukryte cechy osobowości. Wyzwanie jest zabawne, ponieważ odpowiedź nie jest oczywista. Pokazuje również, jak szybko ludzie uciekają się do stereotypów, gdy muszą dokonać pewnego osądu na podstawie ograniczonych informacji wizualnych.

Czwórka dzieci prezentuje różne mimiki i postawy. Bez wiarygodnego kontekstu uczestnicy oceniają ubranie, kształt twarzy, włosy i zachowanie. Niektórzy wybierają od razu, podczas gdy inni porównują każdy szczegół. Następnie test przypisuje pochlebne cechy każdemu z wybranych, wzbudzając ciekawość, co ich odpowiedź rzekomo o nich mówi.

Wersje wyzwania wskazują na dziecko numer dwa jako zamierzoną odpowiedź. Osoby wybierające ten obrazek są często opisywane jako wrażliwe emocjonalnie, życzliwe, zrównoważone lub kierujące się pozytywną energią. Opisy te są na tyle obszerne, że wielu czytelników może się w nich odnaleźć.

Nie ma naukowej metody określania płci dziecka na podstawie takiego zdjęcia. Niemowlęta mają wiele wspólnych cech twarzy, a ich wygląd jest bardzo zróżnicowany. Długość włosów, kolor ubrań i wyraz twarzy odzwierciedlają wybory dorosłych lub pojedynczy uchwycony moment, a nie dowód biologiczny.

Twierdzenia dotyczące osobowości nie stanowią zweryfikowanej oceny psychologicznej. Prawdziwa miara osobowości wymaga starannie opracowanych pytań, spójnego punktowania, dowodów na wiarygodność wyników oraz testowania w odpowiednich populacjach. Wybór jednego obrazu nie może stanowić podstawy do wniosków dotyczących empatii, przywództwa, kreatywności ani inteligencji emocjonalnej.

Dlaczego więc wyniki wydają się przekonujące? Jednym z powodów jest efekt Barnuma, czyli tendencja do akceptowania niejasnych, pozytywnych opisów jako wyjątkowo osobistych. Stwierdzenia takie jak „głęboko troszczysz się o innych, ale czasami potrzebujesz przestrzeni” odnoszą się do szerokiego grona osób, ale mogą wydawać się konkretne, gdy zostaną przedstawione po dokonaniu wyboru.

Wyzwanie wykorzystuje również błąd potwierdzenia. Czytelnicy zapamiętują fragmenty opisu, które pasują do ich obrazu siebie, i pomijają te, które nie. Jeśli przyjaciel wybierze inaczej, oboje mogą zinterpretować swoje wyniki jako trafne, ponieważ język daje każdej osobie przestrzeń na dopasowanie go do własnych doświadczeń.