Nathan Briggs, nasz wiceprezes regionalny, siedział na czele stołu. Graham wyglądał na wyczerpanego. Maisie siedziała obok niego z opuchniętymi oczami i starannie przestraszonym wyrazem twarzy.
Graham zaczął, zanim ktokolwiek zdążył się odezwać.
„Wczorajsze trudności wynikały głównie z tego, że jeden z młodszych pracowników zaczął się denerwować.”
Podłączyłem laptopa do ekranu.
„Trudności wynikły z czternastu nieautoryzowanych zmian i przydzielenia prezentacji klientowi niekompetentnego pracownika”.
Pojawiły się zapisy dostępu.
Maisie zmieniła nazwę klienta, tabele danych, odniesienia do konkurentów i język implementacji.
Graham zatwierdził plik siedemnaście minut po północy.
Nathan spojrzał na niego.
„Czy zapoznałeś się z tymi zmianami?”
„Ufałem jej osądowi”.
„Zaufałeś ocenie stażysty w sprawie konta wartego dwadzieścia osiem milionów dolarów?”
Graham poruszył się na krześle.
„Próbowałem rozwijać nowe talenty”.
Maisie zwróciła się ku niemu.
„Powiedziałeś, że propozycja Claire była zbyt agresywna.”
Jego twarz się napięła.
„Powiedziałem, że sformułowanie można złagodzić”.
„Mówiłeś, że klienci mają dość tego, że ona wszystko kontroluje.”
Nikt się nie ruszył.
Maisie zbyt późno zdała sobie sprawę, że ujawniła prywatną rozmowę.
Głos Grahama stał się lodowaty.
„To wystarczy.”
Obserwowałem dynamikę zmian.
Kiedy błędy Maisie mi zagroziły, Graham stanął w jej obronie.
Gdy jej uczciwość zaczęła mu zagrażać, stała się kimś do wyrzucenia.
Nathan zwrócił się w moją stronę.
“Co warto zamówić?”
„Osobiście poprawię i przedstawię ostateczną propozycję dziś po południu. Graham może być obecny jako obserwator. Dostęp Maisie do edycji powinien zostać zawieszony”.
Graham odsunął krzesło.
„Usuwasz mnie z mojego własnego projektu?”
„Zapobiegam dalszym szkodom.”
Nathan podniósł rękę.
„Claire poprowadzi. Graham, będziesz obserwował, aż klient odzyska pewność siebie”.
Potem Graham poszedł za mną na korytarz i złapał mnie za nadgarstek.
„Czy jesteś zadowolony?”
Odsunąłem się.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
