Podobnie jak duża część codziennych obowiązków związanych z opieką nad dziećmi , często w wyczerpujących warunkach pracy .
Zniewolone matki mogły mierzyć się ze strachem przed rozłąką z dziećmi . Mogły być zmuszone do pracy w ciąży , opiekować się niemowlętami , mając ograniczone środki, lub znosić sytuacje, w których decyzje dotyczące ich rodzin były kontrolowane przez inne osoby.
Doświadczenia te nie były identyczne u każdej kobiety i na każdej plantacji.
Niemniej jednak instytucja niewolnictwa stworzyła warunki , w których życie rodzinne stało się niezwykle podatne na wymagania właścicieli .
Przyglądając się historii Roque’a , trzeba wyjść poza powszechny obraz wyjątkowo wysokiego mężczyzny .
Musi zrobić miejsce dla ludzi , których imiona nie zostały zachowane .
Istnieje również głębszy problem historyczny .
Kiedy w opowieści opisano niewolnika jako osobę wykorzystywaną w celach reprodukcyjnych , można nieświadomie stworzyć wrażenie , że działał on swobodnie lub sprawował władzę nad kobietami , których to dotyczyło .
Taka interpretacja może przyćmić istotę problemu : sam system niewolnictwa .
Zarówno mężczyźni , jak i kobiety mogli być poddawani naciskom , które zasadniczo ograniczały ich autonomię.
Odpowiedzialność za taki przymus spoczywała na instytucji i tych , którzy go stosowali , a nie tylko na ludziach , których ciała były wykorzystywane.
Zrozumienie tego rozróżnienia czyni historię trudniejszą , ale też bardziej prawdopodobną .
Przypomina nam , że niewolnictwo nie polegało wyłącznie na wyzysku pracowników.
Stanowiło to ingerencję w podstawowe prawo człowieka do decydowania o swoim życiu .
Długa droga do wolności
W miarę jak Roque dorastał , Brazylia zaczęła się zmieniać.
Instytucja , która ukształtowała jego dzieciństwo i dorosłe życie, stanęła w obliczu rosnącej presji politycznej, prawnej, ekonomicznej i społecznej .
Jednakże ruch na rzecz zniesienia niewolnictwa nie był ani prosty , ani natychmiastowy.





