Diane odwróciła się w jej stronę i od razu dostrzegła wyczerpanie na twarzy kobiety, nietypową wysypkę na skórze i sztywność ruchów.
Nagle buteleczki z lekarstwami, komentarz Mii na temat drżących rąk i rysunek zaczęły do siebie pasować.
Historia tej rodziny mogła nie być taka, jaką wszyscy początkowo zakładali.
CZĘŚĆ 2: CO PIELĘGNIARKA ZDAJE SOBIE SPRAWĘ Z MATKI MII
Młoda kobieta przedstawiła się jako Emma Ford, matka Mii, i pospiesznie pobiegła do pokoju córki z paniką wypisaną na twarzy. Diane początkowo patrzyła na nią z ostrożnością, jakiej można się spodziewać, gdy sześciolatka przybywa sama do szpitala, ale szczegóły, które zauważyła, ukazywały bardziej skomplikowaną historię.
Emma wyglądała raczej na wyczerpaną niż obojętną. Cienie pod oczami, pod uniformem widoczne były podrażnione plamy, a każdy ruch wydawał się sztywny i niewygodny, jakby samo szybkie poruszanie się po szpitalu wymagało znacznego wysiłku.
Kiedy Emma dotarła do Mii, dziewczynka natychmiast się rozluźniła.
„Mamo!”
Emma usiadła przy łóżku i czule objęła córkę. Wielokrotnie przepraszała za nieobecność w domu, podczas gdy Mia próbowała ją pocieszyć, mimo że to ona była pod opieką lekarską.
„Wszystko w porządku, mamusiu. Byłem dzielny.”
Te słowa utkwiły w pamięci Diane, ponieważ pokrywały się z tym, co wcześniej powiedziała Mia. Jej matka stale nazywała ją odważną dziewczynką, a czasami Mia pomagała, gdy ręce Emmy zaczynały się trząść, uniemożliwiając jej wykonywanie zwykłych czynności.
Diane pomyślała o butelkach z lekami, które ratownicy medyczni widzieli w sypialni. Były starannie ułożone, a nie porzucone niedbale, a w połączeniu z objawami fizycznymi Emmy sugerowały, że rodzina zmaga się z chorobą, a nie zwykłą nieodpowiedzialnością.
Później, gdy Mia wygodnie odpoczywała, Diane znalazła Emmę siedzącą samotnie w cichej części szpitala. Podeszła delikatnie i zadała pytanie, które natychmiast zmieniło wyraz twarzy kobiety.
„Od jak dawna chorujesz na toczeń?”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
