Travis spojrzał na swoją matkę.

„Wiedziałaś, że tata został wychowany przez kogoś, kto go wybrał, a ty mimo to traktowałaś Zię jak kogoś z zewnątrz?”

Głos Lorraine osłabł.

„To coś innego.”

“Jak?”

Otworzyła usta, ale nie mogła odpowiedzieć.

Zia słuchała cicho, stojąc obok mnie. W końcu podeszła do stołu i spojrzała na zdjęcie ojca Travisa jako małego chłopca stojącego obok mężczyzny, który go adoptował.

“Tata?”

Travis przykucnął obok niej.

„Tak, kochanie?”

„Czyli dziadek też miał wybranego ojca?”

Na twarzy Travisa pojawił się lekki uśmiech.

„Tak.”

Zia zastanowiła się nad tym przez chwilę, po czym spojrzała w stronę Lorraine.

„To dlaczego jestem tylko gościem?”

Lorraine zamarła.

W pytaniu Zii nie było gniewu ani próby zawstydzenia jej. To było po prostu szczere pytanie siedmiolatki, która w końcu odkryła, że ​​historia rodziny babci przeczy wszystkiemu, co wmówiono jej w dzieciństwie.

Po raz pierwszy w okresie świątecznym Lorraine nie miała gotowego żadnego wyjaśnienia.

A jej kolejne słowa zadecydują o tym, czy będzie gotowa stracić coś więcej niż tylko domek nad jeziorem.

CZĘŚĆ 4: PYTANIE, KTÓREGO BABCIA NIE MOGŁA UNIKNĄĆ

Lorraine wpatrywała się w Zię, słysząc pytanie, którego nie potrafiła łatwo zignorować. Przez lata upierała się, że biologia decyduje o tym, kto naprawdę należy do jej rodziny, jednak zdjęcia i listy rozłożone na stole w domku dowodziły, że jej mąż dorósł, ponieważ inny mężczyzna postanowił zostać jego ojcem.

„To dlaczego jestem tylko gościem?”

Lorraine spojrzała na Travisa, jakby spodziewała się, że wyrwie ją z rozmowy. Pozostał obok Zii bez słowa, dając jasno do zrozumienia, że ​​tym razem matka będzie musiała sama odpowiedzieć dziecku.

„To skomplikowane, kochanie.”

Zia zmarszczyła brwi.

„Co jest skomplikowane?”

Lorraine walczyła przez kilka sekund, zanim powiedziała, że ​​dorastała w przekonaniu, że rodzina oznacza pokrewieństwo krwi. Travis natychmiast przypomniał jej, że jego ojciec został adoptowany w wieku pięciu lat i że przez dekady bez wahania opisywała mężczyznę, który go wychował, jako jego prawdziwego ojca.