.
Zniknęliśmy w mieście przez tunel pod kościołem St. Mary, podczas gdy ludzie Carla przeszukiwali górę nad nami w poszukiwaniu bezbronnej kobiety.
Nigdy nie spotkali Eleny Carter.
CZĘŚĆ 6 — Diabeł przy stole
Wieczorem Carlo zwołał spotkanie rodzinne w Morelli House.
To był teatr i każdy mężczyzna w tym pokoju o tym wiedział.
Stara rezydencja stała przy Riverside Drive, cała z żelaznych bram i marmurowych kolumn, lśniąca w deszczu niczym pałac zbudowany z tajemnic. Wewnątrz czekali kapitanowie, kuzyni, bankierzy, sędziowie i mężczyźni, którzy uśmiechali się do chrztów, zanim zarządzono pogrzeby.
Carlo siedział na czele stołu mojego ojca.
Na krześle mojego ojca.
Gdy wszedłem, rozmowa ucichła.
Marco wszedł za mną. Isabella czekała na zewnątrz z agentami federalnymi, którzy nie byli jeszcze gotowi do przeprowadzki. Elena ukrywała się w bezpiecznym mieszkaniu z Patricią, wściekła z powodu ukrywania się i zbyt zraniona, by cokolwiek z tym zrobić.
Przynajmniej ja tak myślałem.
Carlo uśmiechnął się, jakby witał dziecko wracające ze szkoły.
„Dante. Wyglądasz na zmęczonego.”
„Wyglądasz na osobę, która czuje się komfortowo.”
„Zawsze jestem w swoim własnym domu.”
Powoli przeszedłem wzdłuż stołu. „To był dom mojego ojca”.
„Twój ojciec stracił do niego prawo, gdy osłabł.”
I tak to się stało.
Nie spowiedź. Duma.
Mężczyźni wokół stołu poruszyli się. Niektórzy odwrócili wzrok. Inni patrzyli chciwie, czekając, który drapieżnik krwawi.
Położyłem srebrny klucz na stole.
Oczy Carla zamrugały.
„Chcesz tego?” zapytałem.
„Chcę odzyskać mojego siostrzeńca.”
„Nie. Chcesz dowodów pod kościołem św. Michała.”
Zaśmiał się. „Dowody? Czego? Starych opowieści? Głosów duchów? Oskarżeń zmarłego?”
Położyłem pierścień mojego ojca obok klucza.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
