Potem się roześmiała.
„Ona nigdy nic nie czyta”.
Ciągle ciąłem.
Moje ręce nigdy się nie trzęsły.
Nie upuściłem nożyczek.
Nie skonfrontowałem jej.
Uśmiechnęłam się po prostu do lustra.
„Oczywiście, kochanie. Powiedz mu w piątek o czwartej.”
Ashley wyszła z mojego stanowiska z pięknymi pasemkami i dwudziestodolarowym napiwkiem.
Następnie przestawiłem znak na ZAMKNIĘTE.
Usiadłem na swoim krześle.
I spojrzałem na swoje odbicie w lustrze.
Przyjrzałem się kobiecie, która odłożyła termin mammografii, bo dopłata wydawała jej się zbyt wysoka.
Kobieta, która zaczęła sprzątać gabinet dentystyczny w soboty, aby dorobić.
Kobieta, której mąż przez dwa lata mówił, że jego firma ma problemy.
Kobieta, która mu uwierzyła.
Tymczasem, według Ashley, Dale utrzymywał konto na łodzi, na którym znajdowało się prawie czterysta tysięcy dolarów.
Po stronie północnej znajdowało się również mieszkanie.
Biały Lexus wzięty w leasing za pośrednictwem firmy.
Inne konta.
Inne aktywa.
Nazwy.
Banki.
Księgowy.
Adwokat.
Wiedziałem o tym wszystkim, ponieważ Ashley siadała na moim krześle w każdy czwartek, przez wiele miesięcy.
Rozmawiając.
Dziwne było to, że gdzieś po drodze zacząłem zapisywać swoje myśli.
Na początku nie wiedziałem świadomie dlaczego.
Tutaj randka.
Taka kwota.
Nazwa firmy.
Nieruchomość.
Komentarz Ashley na temat czegoś, co obiecał Dale.
Wszystko to trafiło na ostatnie strony mojego terminarza.
Czwartek po czwartku.
Otworzyłem tę książkę.
I nagle te przypadkowe notatki zaczęły przypominać dowody.
Daty.
Czasy.
Kwoty w dolarach.
Właściwości.
Konta.
Ludzie.
Prawie dwanaście miesięcy informacji.
Podniosłem słuchawkę telefonu.
Długo pracowałem w Macon.
Gdy wystarczająco długo zajmujesz się fryzjerstwem w mieście, znasz wszystkich.
Żona burmistrza.
Lekarze.
Pielęgniarki.
Nauczycielstwo.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
