Dziewczynka w żółtym stroju szepnęła: „Lily”.

Jej siostra odpowiedziała: „Lucy”.

„Lily i Lucy” – powtórzyłem. „Dobrze. Chodźmy do środka”.

Unikałem patrzenia w stronę sąsiedniego domu, gdy prowadziłem ich podjazdem.

Gdy już byłem w środku, zamknąłem drzwi wejściowe.

Dźwięk zasuwy sprawił, że obie dziewczyny drgnęły.

To przeraziło mnie bardziej niż cokolwiek innego.

Zabrałem ich do kuchni, dałem im wody i położyłem na stole krakersy i pokrojone truskawki.

Patrzyli na jedzenie, nie dotykając go, dopóki nie usiadłem kilka stóp od nich.

„Możecie jeść” – zapewniłem ich.

Lucy złapała truskawkę.

Lily poszła za nią.

W ciągu kilku sekund jedli tak szybko, że zacząłem się zastanawiać, kiedy ostatnio zjedli porządny posiłek.

„Gdzie jest twoja mama?” zapytałem.

Obie dziewczynki przestały żuć.

Lily spojrzała na Lucy.

„Czy twoja mama mieszka obok?”

Nic.

„Twój tatuś?”

Lucy pokręciła głową.

Wtedy dotarło do mnie, że nie mam pojęcia, kim naprawdę są mężczyzna i kobieta mieszkający obok.

Sięgnąłem po telefon.

Lily zerwała się z krzesła.

“NIE!”

Zatrzymałem się.

“Jest w porządku.”

„Żadnej policji” – powiedziała, a w jej głosie narastała panika.

“Dlaczego nie?”

„Powiedział, że policja zabiera niegrzeczne dziewczyny”.

Ścisnęło mnie w żołądku.

„Kto to powiedział?”

Oczy Lily napełniły się łzami.

“Jego.”

Zanim zdążyłem zapytać, z sąsiedniego mieszkania dobiegł głośny huk.

Obie dziewczyny schowały się pod stołem.

Chwilę później przez otwarte okno dobiegł słaby męski głos.

„Lily! Lucy!”

Bliźniaki zaczęły się trząść.

Zamknąłem okno i zaciągnąłem zasłonę.

„Zostań tutaj” – wyszeptałem.

Poszedłem do pokoju frontowego i zajrzałem przez wąską szczelinę w żaluzjach.

Mężczyzna, którego widziałem na podjeździe, stał na ganku.

Teraz jego wyraz twarzy był inny.

Zły.

Zbiegł po schodach, rozejrzał się na boki i zaczął przeszukiwać podwórze.

Następnie ruszył w stronę krawężnika.

W stronę mojego kosza na śmieci.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!