Emily zamarła.
“Mama.”
Musiałem zapytać, Emily. Po tym, co usłyszałem, musiałem wiedzieć.
Joon natychmiast pokręcił głową.
„To dlaczego twój ojciec powiedział, że ja jestem twoją drogą ucieczki?” – zapytała Emily.
Ramiona Joona opadły.
„Po tym, co usłyszałem, musiałem wiedzieć”.
„Kiedy cię poznałem, mój ojciec już zdecydował, że dołączę do rodzinnego biznesu. Moja przyszłość wydawała się pewna”.
„I ja to zmieniłem?”
“Pokazałeś mi, że istnieje inne życie.”
Emily ściszyła głos. „Więc byłam wygodna”.
„Na początku przyciągnęło mnie do ciebie to, co reprezentowało twoje życie. To był wybór, o którym nie wiedziałam, że mam.”
„I ja to zmieniłem?”
„A potem?”
„Potem się w tobie zakochałem. Nadal tak jest. Nigdy nie poślubiłem cię dla Ameryki, ale bycie z tobą sprawiło, że wyjazd wydawał się możliwy”.
„A teraz znowu to robisz” – powiedziała. „Budujesz wyjście, zanim zapytasz, czy chcę wyjść”.
Nie miał odpowiedzi.
Powinienem był na tym poprzestać.
“Potem się w tobie zakochałem.”
Zamiast tego powiedziałem: „Powrót nie byłby taki straszny”.
Emily spojrzała na mnie.
“Z powrotem?”
Natychmiast wyczułem błąd.
“Masz na myśli Amerykę.”
„Chodziło mi o to, że i w tej kwestii będziesz miała wybór, kochanie.”
Natychmiast wyczułem błąd.
Potrząsnęła głową.
„Oboje ciągle zmieniacie moje życie w miejsce, do którego chcecie, żebym poszedł.”
Założyła buty i chwyciła płaszcz.
„Potrzebuję kilku godzin, w których nikt nie będzie planował mojej przyszłości”.
***
Young-ho wrócił, niosąc małe pudełko z wypiekami.
„Emily podoba się ta” – powiedział, odkładając ją.
“Potrzebuję kilku godzin.”
Spojrzał w stronę pustego korytarza.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
