Zrobione.
Dom był bezpieczny.
Byłem bezpieczny.
Następnie wszedł doktor Fletcher w towarzystwie starszego mężczyzny w idealnie skrojonym włoskim garniturze.
„Clara” – powiedział – „to jest Elias Thorne, szef Globalnego Sojuszu Farmaceutycznego”.
Pan Thorne uścisnął mi dłoń.
„Doktorze Hensley” – powiedział. „Państwa przemówienie było najgenialniejszą obroną celowanej terapii molekularnej, jaką słyszałem od dziesięciu lat. Chcę sfinansować pańskie prywatne laboratorium badawcze. Nieograniczony kapitał. Ale tylko pod jednym warunkiem”.
Rok później.
Laboratorium onkologiczne Hensley mieściło się w nowym skrzydle badawczym uniwersytetu, wyposażone w wart miliony dolarów sprzęt sekwencyjny oraz dysponujące cichym, kontrolowanym zasilaniem.
Stałem pośrodku mojego prywatnego laboratorium, ubrany w schludny, biały fartuch.
Nad moim sercem, wyszyte granatową nicią, widniały słowa:
Dr Clara Hensley, lekarz medycyny/doktorant, dyrektor.
Na moim szklanym biurku stało oprawione w srebrną ramę zdjęcie mojej matki.
Mamo, ja zajmowałam się domem.
Dotrzymałem obietnicy.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
