„Widnieje tam imię twojej siostry.”

Brenda milczała.

Mój ojciec odsunął krzesło o kilka cali od niej.

Ten drobny ruch bolał bardziej niż się spodziewałem.

Nie dlatego, że chciałam, żeby mnie bronił.

Ponieważ dokładnie zrozumiałem, co to znaczy.

Nie był przerażony tym, co zrobiła.

Dystansował się od tego.

Sędzia Morland zwrócił się do moich rodziców.

„Kiedy twoja córka powiedziała ci, że uważa, że ​​pani Hamilton podszywa się pod prawniczkę?”

Moja matka przełknęła ślinę.

„Około dwóch miesięcy temu”.

„A czy powiedziała ci, że skontaktowała się z firmą?”

“NIE.”

„Czy powiedziała ci, że znalazła akt ukończenia szkoły?”

“NIE.”

Mój ojciec wpatrywał się w Brendę.

„Powiedziałeś, że firma nie będzie jej weryfikować.”

Brenda spojrzała na niego.

„Powiedziałem, że dawali mi wymijające odpowiedzi.”

„Nie” – powiedział pan Avery. „Nie zrobili tego”.

Otworzył ostatni dokument.

„Rozmowę nagrano zgodnie ze standardową polityką firmy dotyczącą przyjmowania zgłoszeń”.

Brenda zamarła.