Potem się zatrzymał.
Odpowiedź nadeszła szybciej, niż bym chciał.
„Marcus.”
Całe moje ciało zrobiło się zimne.
„On wszystkim się zajmuje”.
Oficer Reyes słuchał w milczeniu.
„Kazał mi podpisać papiery. Nawet nie wiem dokładnie, co podpisałem.”
Mój głos zaczął się trząść.
„Gdyby coś mi się stało i on miałby opiekę…”
Nie mogłem dokończyć.
Oficer Reyes pochylił się w moją stronę.
„Oddychaj. Ty i dziecko jesteście teraz bezpieczni”.
Następnie poprosił mnie, żebym opowiedział mu o wszystkim, co Marcus zrobił od śmierci Daniela.
Tak też zrobiłem.
Każdy dokument.
Każda wizyta.
Wszelkie zapewnienia.
Każda chwila, która wydawała się dziwna, ale którą ignorowałam, bo żal wyczerpał mnie tak, że nie mogłam niczego kwestionować.
Kiedy skończyłem, oficer Reyes wyglądał na jeszcze bardziej zaniepokojonego.
Wykonał kolejny telefon.
Tym razem miał przyjechać detektyw.
Powiedział mi, żebym nie podpisywał już żadnego dokumentu.
Nie wpuścić Marcusa do domu.
Nie być z nim sam na sam.
I pod żadnym pozorem nie wolno mi było pozwolić mu zbliżać się do Nory bez obecności kogoś innego.
Tego popołudnia przybył Marcus.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
