CZĘŚĆ 1: ARANŻOWANE MAŁŻEŃSTWO

„Emmett zapłacił temu zrujnowanemu człowiekowi, żeby poślubił jego córkę, bo nikt inny nie mógł na nią patrzeć”.

Okrutny szept rozniósł się po katedrze św. Judy, gdy Rosalie Durham weszła bez welonu.

W wieku dwudziestu dziewięciu lat Rosalie była wysoka, silna i nie chciała się ukrywać. Ciemne znamię pokrywało część jej lewego policzka i szyi, a włosy przerzedzały się przy skroni. Od dzieciństwa ludzie nazywali ją brzydką, przeklętą i niemożliwą do pokochania – często z zachętą ze strony własnego ojca.

Dlatego też chodziła otwarcie na oczach dwustu gości.

Przy ołtarzu czekał Manuel Nelson, spadkobierca niegdyś szanowanej firmy, którą zniszczył skandal. Jego ojciec zmarł po fałszywym oskarżeniu o defraudację, rodzinne konta zostały zamrożone, a młodsza siostra Manuela została zmuszona do opuszczenia uniwersytetu.

Emmett Durham zaoferował oczyszczenie dobrego imienia rodziny Nelson i spłatę wszystkich długów.

W zamian Manuel musiał poślubić Rosalie.

Podczas ich jedynej prywatnej rozmowy przed ślubem Rosalie mówiła wprost.

„Mój ojciec mówi, że jesteś zdesperowany.”

„A mówiono mi, że nienawidzisz nieuczciwości” – odpowiedział Manuel.

„Pewnie mówili ci, że jestem nie do zniesienia.”

„Słyszałem wiele rzeczy” – powiedział. „Wolę cię poznać, zanim w nie uwierzę”.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!