Podniosła płonącą belkę na tyle wysoko, aby Manuel mógł się uwolnić, pomogła mu przejść przez ukryty tunel serwisowy i kilkakrotnie uderzyła w spuchnięte drzwi wyjściowe, aż zamek pękł.

Upadli na mokrą trawę, gdy płomienie strawiły pomieszczenie archiwum.

Notatnik Lorelei pozostał bezpiecznie ukryty pod płaszczem Rosalie.

Schronili się w opuszczonej kaplicy na skraju posiadłości.

Kiedy Rosalie opatrywała ranne ramię Manuela, patrzył na nią przez sadzę.

„Poślubiłem cię, żeby ratować rodzinę” – przyznał. „Ale firma nie obchodzi mnie już, jeśli jej ratowanie oznacza zdradę”.

„Mój ojciec odda mi wszystko.”

„W takim razie mu odmówię.”

“Dlaczego?”

„Bo szukam twojej twarzy za każdym razem, gdy wchodzisz do pokoju. Bo podziwiam twoją odwagę i inteligencję. I bo dziś wieczorem kobieta, którą wszyscy nazywali kruchą, uratowała mi życie”.

Rosalie pocałowała go pierwsza.

CZĘŚĆ 3: PRAWDA W SĄDZIE

Śledczy potwierdzili, że pożar był celowy.

Rejestry połączeń powiązały prawnika Emmetta, Wesleya Turnera, ze strażnikiem, który zniknął wkrótce po pożarze.

Emmett wszystkiemu zaprzeczył i przedstawił Manuelowi inną ofertę.

Obiecał spłacić wszystkie długi Nelsona, przywrócić ojcu dobrą reputację i opłacić czesne za studia siostry — jeśli Manuel podpisze oświadczenie, w którym uzna Rosalie za osobę niezrównoważoną psychicznie i odpowiedzialną za pożar.

Manuel odrzucił ofertę przed niezależnymi prawnikami i notariuszem.

Po raz pierwszy Rosalie widziała, jak ktoś odrzucił ogromne bogactwo, nie żądając w zamian posłuszeństwa.

Ostateczny dowód pochodził od Evelyn Webb, kuzynki Lorelei, która przez lata ukrywała się po tym, jak Emmett groził jej rodzinie.

Miała przy sobie oryginał listu napisanego na krótko przed śmiercią Lorelei.

Lorelei ujawniła, że ​​Emmett okradł fundusz powierniczy Rosalie i że ojciec Manuela próbował go zdemaskować. Napisała również, że dr Callaway zmieniał jej leki.

Ostatnie zdanie brzmiało:

Jeśli coś mi się stanie, nie będzie to wypadek.

Na rozprawie, która miała na celu pozbawienie Emmetta kontroli nad rodzinnym funduszem powierniczym, Rosalie pojawiła się ubrana w szmaragdową suknię i włosy spięte do tyłu, nie próbując w żaden sposób ukryć swojego znamienia.

Emmett głośno z niej drwił.

„Zawsze rozpaczliwie pragnęłaś uwagi.”

Rosalie położyła księgę Lorelei na stole.

„Nie, Ojcze. Chciałeś, żeby wszyscy odwrócili wzrok, żeby nie widzieli, co robisz.”

Emmett wykorzystał jej starą dokumentację medyczną, aby przedstawić ją jako osobę paranoiczną.

Manuel odpowiedział, przedstawiając dowody płatności, które dowodziły, że dr Callaway otrzymywał premie za każdym razem, gdy zlecał izolację Rosalie. Kilka diagnoz zostało przepisanych słowo w słowo, nawet w dniach, kiedy nie przebywała w stanie.

Noemi zeznawała o zatrutym napoju.

Zaginiony strażnik przyznał, że Wesley przekupił go, aby zamknął drzwi archiwum.

Urzędnicy bankowi zweryfikowali skradzione przelewy na miliony. Byli urzędnicy przyznali się do pomocy w sfabrykowaniu sprawy przeciwko ojcu Manuela.

W miarę jak dowody gromadziły się coraz bardziej, Emmett obwinił Wesleya.

Jednak Wesley przez dwadzieścia lat potajemnie przechowywał duplikaty dokumentów.

Aby się ratować, oddał sfałszowane kontrakty, zaszyfrowane e-maile i nagrania.

Jedno z nagrań wypełniło salę sądową głosem Emmetta.

„Rosalie wyjdzie za mąż, fundusz zostanie odblokowany, a potem wydarzy się wypadek. Jej mąż stanie się oczywistym podejrzanym”.

W innym nagraniu wspomniano o zwiększeniu dawki leków Rosalie, gdyby stawiała opór.

Na sali sądowej zapadła cisza.

Wtedy Emmett stracił kontrolę.

„Gdyby twoja matka nie ukryła tego notatnika, to by żyła!”

Sędzia spojrzał ostro w górę.

Dalsze zeznania ujawniły, że dr Callaway podał Lorelei silne środki uspokajające przed jej upadkiem. Kiedy Emmett zauważył, że wciąż oddycha, nakazał domownikom, aby nie wzywali karetki, dopóki nie będzie za późno.

Rosalie spojrzała na niego.

“Dlaczego?”

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!