Pewien nieznajomy oddał mi jedną ze swoich nerek, a miesiąc później, powołując się na swoją nieuleczalną chorobę, poprosił mnie o rękę — ale po naszym ślubie pochylił się i powiedział: „Teraz mogę ci powiedzieć, dlaczego cię wybrałem”.

„O nic nie proszę” – powiedział. „Po raz pierwszy naprawdę decydujesz”.

To była prawdopodobnie pierwsza całkowicie szczera rzecz, jaką powiedział odkąd go poznałam.

I wtedy zrozumiałem:

Ktoś może uratować ci życie, nadużywając twojego zaufania — i nie jesteś mu winien tego samego za obie rzeczy.