Podczas czwartego seansu zatrzymał się na twarzy Julianne, która siedziała na widowni. Śmiała się przez łzy, włosy opadały jej luźno na policzki, wyglądała na zmęczoną, pełną życia i zupełnie poza jego zasięgiem.
Nie wysłał dramatycznych przeprosin. Napisał ich wiele w wersji roboczej i wszystkie usunął. Każda wersja wydawała się zbyt chętna do wybaczenia.
Zamiast tego wysłał Emmie wiadomość głosową.
„Byłeś wspaniały. Wierzyłem w każde twoje słowo.”
Emma słuchała tego przy śniadaniu, a jej policzki były zarumienione z dumy.
„Czy mogę odesłać jeden?” zapytała.
„Oczywiście” – powiedziała Julianne.
Emma ostrożnie trzymała telefon.
„Dziękuję, tato. Byłem zdenerwowany, ale mama powiedziała, że drzewa nie uciekają, więc zostałem.”
Marcus usłyszał wiadomość w swoim samochodzie przed pracą.
Drzewa nie uciekają, więc zostałem.
Siedział tam przez długi czas.
Następnie zadzwonił do matki i powiedział jej, że nie przyjdzie na niedzielny obiad.
Eleanor zareagowała zgodnie z oczekiwaniami.
„Z powodu Penelope?”
“NIE.”
„Z powodu Julianne?”
“NIE.”
„Dlaczego więc?”
Marcus spojrzał na teczkę z informacjami o klinice leżącą na siedzeniu pasażera, w której znajdowało się najnowsze USG Nory.
„Ponieważ muszę nauczyć się, jak spożywać posiłek, nie zamieniając go w salę sądową”.
Eleanor milczała.
Potem zimno.
„Brzmisz jak ona.”
Marcus wiedział, o kogo jej chodzi.
Wyjątkowo się nie bronił.
„Może powinnam była posłuchać, kiedy jeszcze mówiła”.
Zakończył rozmowę zanim opuściła go odwaga.
Zima nadeszła za ocean łagodnie, przynosząc szron na oknach i wełniane szaliki przy drzwiach.
Projekt hotelu Julianne został zatwierdzony. Celeste wzniosła toast papierowymi kubkami z kawą i powiedziała: „Wiesz, że masz tu przyszłość”.
Julianne się uśmiechnęła.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
