Dla Anny to był „łatwy zarobek”. Pewnego dnia do kostnicy przybył mężczyzna w wieku około trzydziestu pięciu lat. Przyczyna śmierci: zawał serca. Młody, jeszcze nie stary, najwyraźniej z bogatej rodziny: jego ubrania były drogie i zadbane. Ale to, co najbardziej przykuło uwagę Anny, to złoty pierścionek na jego serdecznym palcu. Gruby, masywny, z subtelnym połyskiem – zdecydowanie nie była to tania biżuteria.
„To pewnie sporo kosztuje…” – pomyślała.
Postanowiła poczekać na odpowiedni moment. Tego wieczoru, po wyjściu lekarza dyżurnego i zaniesieniu noszy przez sanitariusza do sąsiedniego pokoju, Anna została sama z mężczyzną. Wiedziała, że w tej części kostnicy kamery od dawna nie działały – okablowanie było uszkodzone i nikt go nie naprawił.
Podeszła i pochyliła się nad mężczyzną. Jego twarz była spokojna, jakby po prostu spał. Ale Anna widziała setki takich „śpiochów” – dla niej nie był człowiekiem, a przedmiotem. Wyciągnęła rękę i delikatnie spróbowała zdjąć pierścionek.
Ale kiedy dotknęła pierścionka, jej serce zabiło mocniej 
— ciąg dalszy w pierwszym komentarzu
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
