Dom.
Uśmiechnąłem się.
„Tak miło jest wrócić.”
Gerald zamknął za nami drzwi wejściowe.
„Musimy porozmawiać.”
Jego ton mnie zaskoczył.
Odwróciłam się ku niemu.
„O czym?”
„Usiądź.”
Poszłam za nim do jadalni, poruszając się ostrożnie, ponieważ nadal bolała mnie klatka piersiowa.
Odsunął dla mnie krzesło.
Podziękowałem mu automatycznie, zanim się w nim zanurzyłem.
Potem usiadł naprzeciwko mnie.
Złożył ramiona.
Nie uśmiechnął się.
Przez kilka niezręcznych sekund żadne z nas się nie odezwało. W końcu przerwałem ciszę.
„Denerwujesz mnie.”
Wyjął telefon, odblokował go i przesunął po stole.
Spojrzałem w dół.
Na ekranie widniał widok kliniki chirurgii plastycznej.
Przywracanie włosów.
Konturowanie żuchwy.
Liposukcja.
Licówki dentystyczne.
Zmarszczyłem brwi.
„Na co patrzę?”
Odchylił się na krześle.
„Myślałem.”
„O chirurgii plastycznej?”
„O sprawiedliwości.”
Spojrzałem na niego kompletnie zdezorientowany.
„Co to znaczy?”
„Wydałeś 5000 dolarów z naszych rodzinnych oszczędności.”
Mrugnęłam.
„Zgodziliśmy się co do tego”.
„Tak.”
“Więc?”
„Myślę, że sprawiedliwe będzie, jeśli ja też coś dostanę.”
Naprawdę się zaśmiałem, bo myślałem, że żartuje.
„Przestraszyłeś mnie na sekundę.”
„Mówię poważnie.”
Mój uśmiech zniknął.
„O czym mówisz?”
„Przeszedłeś operację za pięć tysięcy dolarów.”
Spojrzałam na niego.
„Teraz mogę wydać 5000 dolarów na coś, czego chcę”.
Czekałem, aż się uśmiechnie.
Nie, nie zrobił tego.
„Nie mówisz poważnie.”
„Nigdy nie podchodziłem do tego bardziej poważnie”.
Odsunęłam telefon w jego stronę.
„Gerald, moja operacja nie była jakimś luksusowym zakupem.”
„I tak wydałeś pieniądze.”
„Aby wyleczyć przewlekły ból trwający latami”.
„Zmieniłeś też swój wygląd.”
„Zmieniłam swój wygląd, bo bolało mnie ciało”.
Wzruszył ramionami. „To twoja perspektywa”.
Poczułem ucisk w żołądku.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
