„Moja perspektywa?”
„Lyla, wiele kobiet płaci tysiące, żeby powiększyć sobie piersi”.
„I zapłaciłem, żeby przestać żyć w bólu”.
„Mimo to poddałaś się operacji plastycznej.”
„Nie, lekarz zalecił mi operację.”
„To zmieniło twój wygląd”.
„To zmieniło moje odczucia”.
Westchnął, jakbym nie zrozumiał, o co mu chodzi.
„Mówię tylko, że małżeństwo powinno być równe.”
„To jest równe.”
„Nie, nie jest.”
Ponownie wszedł na stronę internetową kliniki.
„Jeśli ty możesz coś w sobie poprawić, to ja też powinienem coś w sobie poprawić”.
Przyglądałem się mu, próbując zrozumieć, skąd wzięła się ta rozmowa.
„Czego dokładnie chcesz?”
„Przeszczep włosów.”
Mrugnęłam.
„Przeszczep włosów?”
„Badałem je przez miesiące”.
“Miesiące?”
Skinął głową.
„Już wiem, do której kliniki chcę się udać.”
Coś we mnie się poruszyło.
„Planowałeś to?”
„Czekałem na odpowiednią okazję”.
Poczułem chłód, mimo że popołudnie było ciepłe.
„Czy to odpowiednia okazja?”
„Kiedy wspomniałeś o swojej operacji, pomyślałem, że to ma sens. Skoro nasze oszczędności mogły sfinansować coś, czego ty chciałeś, to mogły sfinansować coś, czego ja też chciałem”.
Spojrzałam na mężczyznę, który trzymał mnie za rękę przed operacją, pocałowałam go w czoło, zanim wjechał na salę operacyjną i wysłała mi SMS-a, że nie może się doczekać, żeby mnie zabrać do domu.
Wtedy usłyszałem siebie zadającego pytanie, na które nagle nie byłem pewien, czy chcę otrzymać odpowiedź.
„Gerald, czy poparłeś moją operację, bo chciałeś, żebym przestała cierpieć, czy dlatego, że myślałeś, że w zamian coś ci to da?”
Gerald nie odpowiedział od razu.
Wziął telefon, zablokował ekran i położył go obok kubka z kawą, jakbyśmy omawiali nasz budżet na zakupy spożywcze, a nie najważniejszy moment mojego powrotu do zdrowia.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
