Przeczytał ostatnie linijki, rzucił telefon i sięgnął po szklany wazon.
„Nie.”
„Odsunął nas od niej, Crystal.”
„Wiem. Odłóż to.”
„Pozwolił nam zniszczyć siebie. Nasze małżeństwo…”
„Nie dodawaj do tego domu kolejnej zepsutej rzeczy.”
„Odsunął nas od niej, Crystal.”
Hunter opuścił wazon. „Jak stoisz?”
„Nie. Ja wybieram, co będzie dalej.”
Odłożył ją i chwycił się stołu. „Zostawiłem cię, kiedy nie miałeś nikogo”.
„Ty też się topiłeś.”
„Powinienem był zostać”. Spojrzał na wyznanie. „Co robimy?”
Złożyłam kartki taty wzdłuż zagięć. „Oddajemy to śledczemu. Dzisiaj”.
„Jak stoisz?”
„A co potem?”
„Przestajemy go chronić i zaczynamy szukać tam, gdzie on wszystkim kazał nie chronić”.
Hunter skinął głową i podniósł telefon z podłogi.
Hunter czekał na zewnątrz, podczas gdy śledczy dwukrotnie odczytywał zeznania ojca.
„To zmienia obszar poszukiwań” – powiedział śledczy.
„To zmienia całą sprawę”.
„A co potem?”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
