„Ważny termin. Nie czekaj.”
W piątek wszystko eksplodowało, myślałem, że to naprawię.
Dzieciaki jechały na weekend do mojej mamy. Daniel był „zawalony pracą”.
Napisałem mu SMS-a: „Mam niespodziankę”.
Odpowiedział: „Ważny termin. Nie czekaj. Może wyjdź gdzieś ze znajomymi”.
Przewróciłam oczami, ale mój mózg zaczął planować.
Posprzątałam dom. Wzięłam prysznic. Założyłam ładną bieliznę, na której było pełno kurzu. Zapaliłam świece. Włączyłam muzykę. Zamówiłam jego ulubione jedzenie na wynos.
Nie było mnie może 20 minut.
W ostatniej chwili zdałem sobie sprawę, że zapomniałem o deserze.
„Oczywiście” – mruknąłem.
Zdmuchnęłam większość świeczek, chwyciłam torebkę i pobiegłam do piekarni.
Nie było mnie może 20 minut.
Gdy wjechałem z powrotem na podjazd, samochód Daniela już tam był.
Uśmiechnąłem się.
Podszedłem do drzwi i usłyszałem dochodzący ze środka śmiech.
„Świetnie” – pomyślałem. „Naprawdę wrócił wcześniej do domu”.
Podszedłem do drzwi i usłyszałem dochodzący ze środka śmiech.
Śmiech mężczyzny.
I kobiety.
Bardzo znajoma kobieta.
Kara.
Otworzyłem drzwi.
Moja młodsza siostra.
Mój mózg próbował to wszystko normalizować.
Może wpadła.
Może są w kuchni.
Może-
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
