Poprosiła o dokładność.

Każda wypłata z konta wspólnego wymagała dokumentacji.

Każda płatność związana z Mercer Development musiała zostać prześledzona.

Każdy dług zaciągnięty na nazwisko Claire musiał zostać zweryfikowany.

„Masz więcej pieniędzy, niż mógłbyś wydać w ciągu dziesięciu żyć” – powiedział Daniel podczas przerwy. „Dlaczego to wszystko ma znaczenie?”

Claire spojrzała na niego przez stół.

„Bo było nasze, kiedy myślałeś, że jestem biedny”.

Daniel wzdrygnął się.

Kontynuowała.

„Nie możesz uznać, że pieniądze nie mają znaczenia, dopiero gdy dowiesz się, że mam ich więcej od ciebie”.

Mediacja trwała dwa dni.

Ostatecznie zawarli wstępne porozumienie w sprawie majątku.

Dom zostanie sprzedany.

Majątek małżeński podlega podziałowi.

Daniel miał wziąć na siebie odpowiedzialność za długi firmy, które miały należeć do niego.

Claire zrzekła się potencjalnych roszczeń do części pozostałych udziałów Daniela w firmie w zamian za całkowitą separację finansową i odszkodowanie za określone zobowiązania.

Kwestionowana gwarancja w wysokości 2,4 mln dolarów nie została uwzględniona w ugodzie rozwodowej, ponieważ bank nadal prowadził dochodzenie.

Przed wyjściem Daniel poprosił Claire o prywatną rozmowę.

Evelyn wyraziła sprzeciw.

Claire zaskoczyła wszystkich, zgadzając się, pod warunkiem, że szklane drzwi sali konferencyjnej pozostaną otwarte, a jej prawnik będzie w zasięgu wzroku.

Daniel usiadł naprzeciwko niej.

Przez kilka sekund żaden z nich się nie odzywał.

Na koniec zapytał:

„Czy kiedykolwiek planowałeś mi powiedzieć?”

“Tak.”

“Gdy?”

„Po moich trzydziestych drugich urodzinach”.

Daniel wpatrywał się w nią.

„To już się stało.”

„Trzy tygodnie zanim mnie wyrzuciłeś.”